அற்பனின் ஆயுள்....

தற்கொலைக்கு
ஆயத்தமானவனுக்கு
தலைவலிக்கான
தைலம் எதற்கு??


வாழ்ந்தே
ஆகவேண்டும்
என்று பிடிவாதமாக
வாழ்ந்த நாட்களில்
கூட எவ்வளவோ
தலைவலிகளைப்
பார்த்தாயிற்று..
தைலங்களைத்
தவிர்த்துமாயிற்று...

ஆனால் ஒரே
முடிவாக சாவைத்
தேர்ந்தெடுத்த
பிற்பாடு
தைலம் வாங்க
சில்லறை தேடுவது
விநோதமாக உள்ளது
அவனுக்கே...


தேடிய சில்லறை
காணாததால்
நூறு ரூபாய் கொடுத்து
தைலம் கேட்டான்..
நூறுக்கு சில்லறை
இல்லை என்றதும்
தலைவலியோடே
செத்துவிடுவோமா என்று
யோசித்தான்...


தைலத்தை மட்டும்
வாங்கிக்கொண்டு மிச்ச
சில்லறையை வாங்காமல்
விட்டால் தான் என்ன
என்று மறுபடி 
கடைக்கு வந்தான்...


சில்லறை வேண்டாமென்று
தைலம் வாங்கித் தடவியவன்
தலைவலி தீர்ந்ததும்
மிச்ச சில்லறை கேட்டு
கடைக்காரனுக்கு தலைவலி
உண்டு பண்ணினான்...


கோபத்தில்
சில்லறை தராத கடைக்காரன்
மாரடைப்பில் செத்துப் போனான்..
இவன்..
-மிச்ச சில்லறையை 
வாங்கமுடியாமல் 
தற்கொலையைத் 
தள்ளிப் போட்டான்...!!
                                                       

சுந்தரவடிவேலு..

நன்றிகள்..

மதிப்பிற்குரிய அனைவருக்கும்...
நான் சுந்தரவடிவேலு... நலம் நலம் அறிய அவா...
இப்பவும் என் இதயம் மறுபடி ஓர் மெல்லிய தொந்தரவு கொடுத்ததன் நிமித்தம் angioplasty என்கிற ஓர் சிகிச்சையினை மேற்கொண்டு திரும்பியுள்ளேன்..

எனது உடல் நலம் தேறுவதற்கான நம்பிக்கைகளையும் பிரார்த்தனைகளையும் எனது இனிய வலைதள நண்பர்கள் மேற்கொள்வதற்கு கைம்மாறாக நான் என்ன செய்யக் கூடுமோ தெரியவில்லை... இப்போதைக்கு நன்றி சொல்வதை தவிர எனக்கு வேறு வார்த்தைகள் பிடிபடவில்லை...


சேர்தளம் சார்ந்த இனிய நண்பர் வெண்புரவி அருணா, சிவா மற்றும் அனைவருக்கும் எனது நன்றிகளை காணிக்கை செய்யக் கடமைப் பட்டுள்ளேன்...


நன்றி..
நலமுடன்.. சுந்தரவடிவேலு.. 

ஆசை[கள்]

நிராசைகளின்

பேரிரைச்ச்சல்

மனசெங்கிலும்...

ஆசைகளின் 

நீண்ட பட்டியலில்

விரல் விட்டு

எண்ணும்படியாக

நிறைவேறிய 

சில ஆசைகளெல்லாம் 

பிரக்ஞையில் இல்லை...

நிறைவேறாதவற்றின்

மீதாகத் தான் 

அபரிமித பிரக்ஞை

குவிந்திருக்கிறது...

--அவைகளின்

அயராத இரைச்சல்களே

என்னை ஒட்டுமொத்த

செவிடாக்கும் வல்லன்மை

கொண்டுள்ளன.

புறமிருந்து தரிசிப்பவர்களுக்கு

எனது அமைதியும் மென்மையும்

எவ்வளவு முரணானவை

என்பதை நானே அறிவேன்...!

உலக ஆசைகளினின்று

விலகி நின்று 

பற்றற்று வாழ்தல் வேண்டும்

என்கிற மேன்மையான

சித்தாந்தங்களோடு

வாழ்வைத் துவங்கியதாகவே

கருதுகிறேன்...

ஆனால் நாளடைவில்

எப்படி இப்படி 

புறம்போக்குக்கு எல்லாம்

பட்டா தயாரிக்க

மனசு தாவிற்றோ அறியேன்..

அமைதியான குளத்தின்

சிறு சலனத்தையே

சலிப்பாய் உணர்ந்தவன்  நான்..

---இன்றைக்கு 

எப்படி அவைகளை

சிற்றலைகளாய் ரசிக்கப்

பயிற்றுவிக்கபபட்டேனோ..!?..

---எனக்கே நான்                      

முரணாகப் புரிபடுகிறேன்..!!

!

சுந்தரவடிவேலு..

..

அமைதி..

வெண்கலக் கடைக்குள்

அமைதியாக இருந்தது

யானை..!

பரவாயில்லையே 

என்று பார்த்தால் 

அது 

வெண்கல யானை..!!

சில நேரங்களில் சில கவிதைகள்...

       

பிரார்த்திப்பது

பல கடவுள்களை

என்பதால்---

எதிலாவது

வெற்றி பெறுகையில்

காப்பாற்றியது

எந்தக் கடவுள்

என்கிற குழப்பம்

எப்போதுமே...!!

--------xxxxx--------

அனிச்சையாக

நடந்து கொள்ள 

முயல்கிறேன்...

---விபத்துக்களை

எதிர்பார்க்கிறேன்;

--விழிப்பினூடே

கனா காணுகிறேன்..,

---உறக்கத்தில்

உன்னோடு உரையாடுகிறேன்..;

---இறந்து 

இரண்டு மணி நேரம்

கழித்து 

எழுந்து கொள்ள 

யத்தனிக்கிறேன்...??

--------++++++---------

மறுபிறப்பு 

உண்டென்கிற 

அனுமானங்கள் 

சலிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன..!

--இந்த மாதிரி

எத்தனை பிறவிகள்

எவ்வளவு முறைகள்

சலித்துக் கொண்டேனோ??

-------========---------             

சுந்தரவடிவேலு 

கருவாயனும் என் மனைவியும் ...

என் மனைவியுடனான அந்த அண்டங்காக்கையின் சிநேகிதம் துவக்க ஆச்சர்யத்தில் விழி பிதுங்க வைத்து நாளடைவில் ஓர் மிக சாதாரண நிகழ்வாய் என்னுள் பதிவாகி விட்டது..

பிற காக்கைகளினின்று வேறுபட்டு பிரத்யேகமானதோர் ஒலி எழுப்பி தனது வருகையை தனி அடையாளப் படுத்திக் காண்பிக்கிற அதற்கு ஐந்தறிவு என்று நம்பமுடியவில்லை தான்..

அப்படி அது வந்து என்னை முதற்கண் தரிசிக்க நேர்கையில் -- "நீ உள்ள போயிட்டு உன் பொண்டாட்டியை வெளிய அனுப்புடா வெண்ணை" என்பதாக அதற்கொரு தனி சப்தம் வைத்திருந்தது கருவா காக்கா..

நானும் புரிந்து கொண்டு உள்வேளைகளில் லயித்திருக்கிற என் மனைவியிடம்..,

"உனது ப்ரிய கருவாயன் வந்துட்டான்..கூப்பிடறான்" என்று சொல்லி சிரிப்பேன்.. உடனே அவளும் சில தின்பண்டங்களை வாரிக் கட்டிக்கொண்டு துரிதமாக வெளிக் கிளம்புவாள்... அவளை தரிசித்த மறுநொடி அவளுடனான மாறுபட்ட பாஷை... சோற்றுப் பருக்கைகளை அதன் அலகுகளில் வைத்துத் திணிக்கிற

அளவிலான சிநேகிதம்... இவளது விரல்கள் வருடுவதை கள்ளமாக காகம் ரசித்து சிலிர்ப்பதாக என் மனித மூளைக்கு ஓர் ஊகம்..

காகங்கள் மனிதர்களின் மறுபதிப்பென்கிற--- மறு பிறப்பென்கிற அனுமானக் கதைகள் நாம் எல்லாரும் கேள்விப் பட்டிருக்கக் கூடும்.. அவைகளை எல்லாம் நம்ப முடியாத நம்பப் பிடிக்காத பகுத்தறிவு எவ்வளவு சுகமோ, அதே அளவுக்கு சுகமானது சுவாரசியமானது  அவைகள் மீதான நம்பிக்கைகளும் பயங்களும்...!!

--அந்த கோணத்தில் ஊடுருவிப் பார்க்கையில், எவனோ ஒரு கருவாயன் சென்ற மனிதப் பிறப்பில் என் மனைவி மீது காதல் வயப்பட்டோ, காமவயப்பட்டோ-- அவை ஈடேறாத கோலத்தோடு தன் மரணத்தையும் அகாலத்தில் சந்திக்க நேர்ந்ததன் நிமித்தம் --- இப்போதைய நிகழ்வுகளோ? என்றெல்லாம் என்னுள் நானே ஹாஸ்யப் படுத்தி மெளனமாக சிரித்தவாறும் , அதே ஹாசியத்தை மனைவியிடம் பகிர்ந்து --வாங்கிக் கட்டிக்--கொண்டும் ...

கொடுமையைப் பாருங்கள்.. அண்டங்காக்கைக்கு ஊட்டி விட்டவள், எனக்குப் பறிமாற "நீங்களே போட்டு சாப்பிடுங்கள்.. எனக்கு வேறு வேலைகள் நிறைய இருக்கிறது"  என்று கடுப்படித்துக் கொண்டு நகர்கிறாள்..

""--நாளைக்கு வரட்டும் அந்தக் கருவாயன் "" என்று முக்கி முணகி சில கற்களைப் பொறுக்க வெளியில் செல்கிறேன்...

--சுந்தரவடிவேலு..

கிழட்டுப் புன்னகை...

ஓர் இழையில்---

அறியாமை அறுபடுகிற

அடையாளமே புரிபடாமல்

"அறிவு" வந்து

அப்பிக் கொள்கிறது

மனசெங்கிலும் 

எல்லாருக்குமே..!!

முன்பிருந்த 

அறியாமைகள் யாவும்

மலரும் நினைவுகளாகவும்

சிறுபிள்ளைத் தனங்களாகவும்

அடையாளப் பட்டு

விடுகின்றன --

தற்போதைய 

அறிவின் நிமித்தமாக..!!

அதே அறியாமைப்

பிராயங்களோடு

உலவி வருகிற இன்றைய

தலைமுறையை 

தரிசிக்க நேர்கையில் 

நமட்டாய் ஓர் 

சிரிப்பு வந்து போகிறது

உதட்டோரம்....

ஆனால் ஏனோ

அந்தச் சிரிப்பை

கிழடு தட்டியதாகவே

உணரத் தோன்றுகிறது..!!!

சுந்தரவடிவேலு    

.