பாட்ஷா, விஸ்வரூபம் படங்களை சுலபமாக ஞாபகத்துக்குக் கொணர்கிற திரைக் கதை..
வி.ரூபத்தில் கமல் போடுகிற அந்த சண்டையின் டெம்ப்ட் இந்த வேதாளத்தில் நான்கைந்து மடங்குகளாக படர்ந்து ரசிகர்களை கும்மாளமூட்டச் செய்து விடும் போலும்..
பாசக் கார அண்ணனாக.. ரௌடி ஸார் வேதாளமாக ... "ஹன்க்" போல மாறி வில்லன் வகையறாக்களை பீஸ் பீஸ் ஆக்குகிற பிஸ்தாவாக ..
அஜித்தின் இவ்ளோ பரிணாமங்கள் சற்றே இம்சிக்கின்றன.. இன்னவகை உணர்வென்று விவரிக்க சாத்யப் படாத ஒருவித அவஸ்தை.
என்ற போதிலும் இந்தக் கதைக்கு விலாவாரியாக ஸ்க்ரீன் ப்ளே செய்து, சளைக்காத காமெரா கோணங்கள் வைத்து, காட்சி வாரியாக இசையையும் பொருத்தமாக செருகி ... டைரக்டர் சிவாவின் சக்ஸஸ் ஃபார்முலா பின்னர் வருகிற புதியவர்களையும் தொற்றிக் கொள்கிற வாய்ப்பு நிறையவே தென்படுகிறது படம் நெடுகிலும்..
இம்மாதிரி யதார்த்தம் என்ன விலை என்று கேட்கிற தமிழ் படங்களை ஏற்கனவே நிறையப் பார்த்துப் பழகிய நமது ரசிகர்களுக்கு இந்தப் படமும் அதே ஜாதி என்பது மிகவும் ஆறுதல் எனிலும், நல்ல சினிமாவை யதார்த்த சினிமாவை நேசிக்கிற நபர்களுக்கு மிகப் பெரும் ஏமாற்றமே..
ஆனால் சிகரெட் ஸ்மோகிங் இஸ் இஞ்ஜூரீயஸ் டு ஹெல்த் என்று சிகரெட் பெட்டி மேல் பிதற்றி யாது பயன்?.. உருவி, பற்றவைத்து உள்ளே வரைக்கும் இழுத்து புகையை வெளித் தள்ளுகிற கூட்டம் ஒன்றும் குறைந்த பாடாகத் தெரியவில்லை..
நாட்டுக்கும் வீட்டுக்கும் கேடு என்று மதுப் புட்டி மீது லேபிள் ஒட்டி என்ன பண்ண? சந்திர மண்டலத்தில் ஒயின் ஷாப் ஆரம்பித்தாலும் ராக்கெட் வைத்துப் போக ரெடியாக இருக்கிற குடிமகன்கள் குறைந்த பாடில்லை..
அதே விதமாகத் தான். இந்த அதரப் பழசான அரைவேக்காட்டுப் படங்களுக்கு என்று எப்போதுமே ஒரு கும்பல் குதூகலக் குலவை ஓத தாரை தப்பட்டை சகிதமாக இருந்து கொண்டே தான் இருக்கின்றன..
இந்த மாதிரி படங்களுக்கு நெகட்டிவ் ரிவ்யூ வருவது குறித்த கவலையோ, அக்கறையோ சற்றும் அற்று அது என்ன கண்றாவியாக இருந்து தொலைந்தாலும் அரங்கதிர விசிலூதி அல்லோல கல்லோலப் படுத்துவதென்பது எம்ஜியார் காலந்தொட்டு தொன்றுதொட்டு நிகழ்ந்து வருகிற சாபக் கேடு..
"இந்தப் படம், செம சக்ஸஸ் .. சும்மா அள்ளு அள்ளுன்னு அள்ளப் போவுது.. வேணா பாருங்களேன்"
என்கிற தல ரசிகர்களின் ஒய்யார சவால்கள் ...
"பு லி மாதிரி இதுவும் ஊத்திக்கணும்" என்கிற சிலரின் சாபங்கள்..
'ஊத்துனா என்ன , ஆத்துனா என்ன ?' என்கிற அசால்டோடு இருக்கிற மீடியேட்டர் ரசிகர்கள்..
"நாம" எப்டி?...
வி.ரூபத்தில் கமல் போடுகிற அந்த சண்டையின் டெம்ப்ட் இந்த வேதாளத்தில் நான்கைந்து மடங்குகளாக படர்ந்து ரசிகர்களை கும்மாளமூட்டச் செய்து விடும் போலும்..
பாசக் கார அண்ணனாக.. ரௌடி ஸார் வேதாளமாக ... "ஹன்க்" போல மாறி வில்லன் வகையறாக்களை பீஸ் பீஸ் ஆக்குகிற பிஸ்தாவாக ..
அஜித்தின் இவ்ளோ பரிணாமங்கள் சற்றே இம்சிக்கின்றன.. இன்னவகை உணர்வென்று விவரிக்க சாத்யப் படாத ஒருவித அவஸ்தை.
என்ற போதிலும் இந்தக் கதைக்கு விலாவாரியாக ஸ்க்ரீன் ப்ளே செய்து, சளைக்காத காமெரா கோணங்கள் வைத்து, காட்சி வாரியாக இசையையும் பொருத்தமாக செருகி ... டைரக்டர் சிவாவின் சக்ஸஸ் ஃபார்முலா பின்னர் வருகிற புதியவர்களையும் தொற்றிக் கொள்கிற வாய்ப்பு நிறையவே தென்படுகிறது படம் நெடுகிலும்..
இம்மாதிரி யதார்த்தம் என்ன விலை என்று கேட்கிற தமிழ் படங்களை ஏற்கனவே நிறையப் பார்த்துப் பழகிய நமது ரசிகர்களுக்கு இந்தப் படமும் அதே ஜாதி என்பது மிகவும் ஆறுதல் எனிலும், நல்ல சினிமாவை யதார்த்த சினிமாவை நேசிக்கிற நபர்களுக்கு மிகப் பெரும் ஏமாற்றமே..
ஆனால் சிகரெட் ஸ்மோகிங் இஸ் இஞ்ஜூரீயஸ் டு ஹெல்த் என்று சிகரெட் பெட்டி மேல் பிதற்றி யாது பயன்?.. உருவி, பற்றவைத்து உள்ளே வரைக்கும் இழுத்து புகையை வெளித் தள்ளுகிற கூட்டம் ஒன்றும் குறைந்த பாடாகத் தெரியவில்லை..
நாட்டுக்கும் வீட்டுக்கும் கேடு என்று மதுப் புட்டி மீது லேபிள் ஒட்டி என்ன பண்ண? சந்திர மண்டலத்தில் ஒயின் ஷாப் ஆரம்பித்தாலும் ராக்கெட் வைத்துப் போக ரெடியாக இருக்கிற குடிமகன்கள் குறைந்த பாடில்லை..
அதே விதமாகத் தான். இந்த அதரப் பழசான அரைவேக்காட்டுப் படங்களுக்கு என்று எப்போதுமே ஒரு கும்பல் குதூகலக் குலவை ஓத தாரை தப்பட்டை சகிதமாக இருந்து கொண்டே தான் இருக்கின்றன..
இந்த மாதிரி படங்களுக்கு நெகட்டிவ் ரிவ்யூ வருவது குறித்த கவலையோ, அக்கறையோ சற்றும் அற்று அது என்ன கண்றாவியாக இருந்து தொலைந்தாலும் அரங்கதிர விசிலூதி அல்லோல கல்லோலப் படுத்துவதென்பது எம்ஜியார் காலந்தொட்டு தொன்றுதொட்டு நிகழ்ந்து வருகிற சாபக் கேடு..
"இந்தப் படம், செம சக்ஸஸ் .. சும்மா அள்ளு அள்ளுன்னு அள்ளப் போவுது.. வேணா பாருங்களேன்"
என்கிற தல ரசிகர்களின் ஒய்யார சவால்கள் ...
"பு லி மாதிரி இதுவும் ஊத்திக்கணும்" என்கிற சிலரின் சாபங்கள்..
'ஊத்துனா என்ன , ஆத்துனா என்ன ?' என்கிற அசால்டோடு இருக்கிற மீடியேட்டர் ரசிகர்கள்..
"நாம" எப்டி?...
