Skip to main content

Posts

Showing posts from November, 2011

முற்றுப் பெறுகின்றன முரண்கள்..

முரண்களினூடே
இயங்கப் பெறுகிறது
வாழ்க்கை..
மிகவும் தெளிவிலிருப்பதாக
நினைத்துக் கொண்டே 
குழப்பங்களைப் 
பற்றிக் கொண்டு 
நீள்கிறது காலம்...


பற்றற்று இருப்பதாக
நினைத்துக் கொண்டு
புதிய உத்திகளோடு
சந்தையில் அறிமுகமாகிற்
பொருள்களைக் 
கையகப் படுத்துகிற
தாகம்... வெட்கமேயற்று
வியாபிக்கிறது மனசுள்...


மௌனத்தை 
மையப் படுத்த
முனைகயிலேயே,
எதையேனும் முணுமுணுக்கப்
பிரயத்தனிக்கிறது வாய்...


வேசி வீட்டு
பூஜையறையில் 
பிரசன்னமான  பக்தி--
கோவிலில் 
அவளை தரிசித்த
போது காணாமற்
போயிருந்தது..


மரணத்திற்கு
எதிர்மறையான 
இந்த வாழ்க்கை...
--மரணத்துடன்
ஒப்பிடுகிற தகுதியையே
இழந்து நிற்கிறது...

மரணம் தெளிவானது
எவ்வித முரண்களுமற்றது...!!


புதைப்பதா எரிப்பதா
என்கிற சர்ச்சைகள் யாவும்
மரணித்திருப்பவனுக்கு
சம்பந்தப் படாதது..!!!



அனுமானம்..

என் அலுவலகப்
பணியாளனிடம்
பவ்யமாக வாலாட்டி
அவன் வருடுவதற்காகத்
தலையைத் தலையைக்
கொண்டுபோகிறது                
அவன் வீட்டு நாய்...

கடந்த இரண்டு நாட்களாக
அலுவலுக்கு ஏன்
வரவில்லை என்று
சற்றுக் கடுப்பாகிக்
கேட்ட என்னைப்
பார்த்து---குரைக்கிறது
அவனுடைய நாய்..

பழி வாங்க நினைத்தானோ
என்னவோ .. குரைக்கிற
நாயை வேண்டாமென்று
கூட அடக்கவில்லை...
மாறாக...மௌனமானதோர்
ரகசியப் புன்னகையை
என்னால் அடையாளம்
காணமுடிந்தது
அவன் முகத்தில்...!!

மறுநாள்
அலுவல் வந்தவனிடம்
என் தேக்கமாகியிருந்த
காட்டம் அனைத்தையும்
காண்பிக்க நேர்ந்தது...

மாலை திரும்ப
வீடு வந்தபோதும்
வழக்கமான என் கடுப்பில்
உறைந்து காணப்
படுவர் மனைவியும்
குழந்தைகளும்...

நாய் ஒன்று மட்டுமே
எதிர்க்கத் துணிந்திருக்கிறது
என்னை...
அலுவலிலும் சரி
வீட்டிலும் சரி,
எல்லாருமே மிரண்டுதான்
காணப் படுகிறார்கள்
என்னைக் கண்டு...எப்போதும்..!!


அந்த நாய்
என்னைக் குரைத்ததைப்
பார்த்திருந்தால்
என் மனைவி குழந்தைகள்
முகங்களிலும்
என் பணியாளின் அதே
ரகசியப் புன்னகை
தவழ்ந்திருக்கக் கூடும்
என்று எனக்கேனோ 
தோன்றிக் கொண்டே 
இருக்கிறது...!!!


கவிதைச் சிதறல்கள்..

உயிர்த் திரவம்
உடற்கோப்பையை
விட்டு சிந்தி விடுகையில்
எல்லா நாமதேயங்களும்
அனர்த்தமாகி விடுகிற
சம்பவம் அன்றாடம்
எங்கெங்கிலும்
நிகழ்ந்த வண்ணமே
உள்ளபோதிலும்
--ஏனோ இந்த
வாழ்க்கை மென்மேலும்
சுவாரஸ்யப்பட்டுக் கொண்டே
தானிருக்கிறது
எல்லாருக்கும்...

புதிய உத்திகளில்
நாளொரு மேனியுமாய்
குவிகிற மின்சாதன
உபகரணங்கள்..
"இது தான் உள்ளதிலேயே
மிகவும் உன்னதமானது"
என்கிற பெருமிதம்
நிறைவுறும் முன்னரே
மற்றொரு மகத்தானது
முளைத்துவிடுகிறது
அதே சந்தையில்...

அப்பாவின் ரத்தக் கொதிப்பு
குறித்தோ, அம்மாவின்
சர்க்கரை அளவு குறித்தோ
எந்தப் பிரக்ஞையும்
அற்றவனுக்கு ..
கைபேசியில் பாட்டரி சார்ஜ்
குறைவது கவலையளிக்கிறது..
எதிர்முனையில் காதலி
குரல்வளை நசுக்கப்
படுவது போல பீதி உணர்கிறான்..

சார்ஜ் தீர்ந்த மறுகணம்
பிஸி க்கலாக சந்திக்க
அவசரப்படுகிறான் ...
ஆசுப்பத்திரிக்கு பெற்றோரை
ஆட்டோவில் அனுப்பிவிட்டு..!!

நோய் ஒருவிதமாகத்
தாக்குகிறதெனில், மகன்
வேறுவிதமாகத் தாக்குகிறான்
பெற்றவர்களை...

பெற்றோரை கவனிக்காத
சுரணை கூட அவனுக்கில்லை...
காதலி பேசுவதை
பக்கமிருந்து கவனித்தாகவேண்டும்.!!!

காதலியின் காய்ச்சல்
அவனை பாதித்த அளவுகூட
அப…

7 ஆம் அறிவு.... படவிமரிசனம்..

ஏழாம் அறிவு .. திரையரங்கு சென்று பார்த்தேன்... சினிமாவை
டிவி யில் பார்ப்பதையும், டிவிடி யில் பார்ப்பதையும் நான் விரும்புவதில்லை.., வருடத்திருக்கு ரெண்டு படங்கள் பார்த்தாலும் திரையரங்கு சென்று தான் பார்ப்பேன்... படம் எடுத்தவர்களுக்கும்  திரையரங்கு உரிமையாளர்களுக்கும் துரோகம் செய்ய மாட்டேன் என்கிற பத்தாம்பசலித் தனமெல்லாம் எனக்கில்லை...
 அந்த விசாலமான காலரி மனசுக்கு ஓர் சுகந்த உணர்வை , ஓர் வகைபுரியா உவகையை ப்ரவஹிக்க வைக்கிறது...
ரெண்டரை அல்லது மூன்று மணிநேரம் ஓர் தவம் போல குண்டியமர்ந்து உட்கார முடிகிறது... மலரும் நினைவுகளைப் பரப்பி ஓர் ரம்மிய சூழலை த்வனிக்க செய்கிறது..
இதே அரங்கிற்கு இளம் பிராயங்களில் கால்நடையாக , கால்களில் செருப்பு கூட அற்று , வேகிற வெய்யில் குறித்த பொருட்டற்று, சிட்டாகப் பறந்து வந்து தரை டிக்கட் எடுத்து முன்வரிசையில் இடம் பிடித்து பார்த்து ரசித்த படங்களின் பட்டியல்கள் நிழலாடும்...
இன்று உயர்ந்த வகுப்பில் மிக சாவகாசமாக உட்கார்ந்த வண்ணம் இடைவேளையில் தூரம் தெரிகிற தரை டிக்கட் ரசிகர்களை கவனிப்பது கூட அலாதி ...

உண்மையிலேயே ஏழாம் அறிவு பிரம்மிக்க வைக்கிறது... சூர்யாவின் தேர்ந…

கனவுகளைத் தின்பவன்...

கனவுகளின் சம்பவக் கோர்வை எப்போதும் எனக்கு பிரம்மிப்பு.. ஓர் தேர்ந்த திரைக்கதை போல., காட்சியமைப்பின் யதார்த்தம் குலையாமல் நிதர்சனத்தைக் காட்டிலும் தெளிவும் பொலிவும் இழைந்தன கனவுகள்..
யதார்த்த வாழ்க்கை இங்கே நைந்த சேலையாய் இருக்க, கனவுகள் ஆயத்தப் பட்டாடையாய் ஜ்வலிக்கிறது..
நிஜங்கள் இங்கே  சுரணை இழந்து கிடக்கையில் நிழல்கள் தொடு  உணர்வில் நெளிகிறது...!
சினிமாவில் ஓர் சோகக் காட்சிக்காக விசும்பிவிசும்பி கைக் குட்டையை நனைத்தவன் அப்பா செத்ததுக்கு கண்ணீருக்குப் பதில் எச்சிலைத் துப்பி -- கன்னத்தில் இழுக்க வேண்டியாயிற்று...
கற்பனைகளுள் சுலபமாக அடியாழம்  சென்று விடமுடிகிற என்னால் உண்மைகளின் சமதளத்தில் காலூன்றி நிற்கக் கூட அனுமதி கிடைக்காத உணர்வு...
வெட்கப்படவும்  ஒளிந்துகொள்ளவுமே  அதிகம் பழகியிருக்கிறேன்... யதார்த்தங்களோடு கைகுலுக்கவோ புன்னகைத்து வரவேற்கவோ பால்யம் தொட்டே அன்னியப்பட்டு நிற்கிறேன்..
எல்லா நண்பர்களின் வீடுகளுக்கும் அவர்களது அனுமதியில்லாமலே கூட சுலபத்தில் பிரவேசிக்க  முடிகிற என்னால் --- "நீ இருக்கிறாயா?  உன் வீடு வரட்டுமா?" என்று உரிமையில் கேட்கிற நண்பனிடம் கூட  வெளியே இருப்பதாக சொல்லிவிட்டு மல்லாந்து படுத்துக் கிடப்பேன்  என…

இது கதையல்ல நிஜம்..

சாந்த சொரூபமாகத் தான் வீட்டினுள் நுழைந்தேன்... மகள் நன்கு உறங்கிக் கொண்டிருந்தாள்... வழக்கம் போல பரஸ்பரம் நானும் என் மனைவியும் புன்னகைத்துக் கொண்டோம்... இது அனிச்சையாக அன்றாடம் வழக்கமாக நிகழ்கிற விஷயம்..
மகள் விழித்துக் கொண்டிருக்கும் பட்சத்தில், என் வருகையை மிக ஆர்ப்பாட்டமாக வரவேற்பதோடு நான் அவளுக்காக என்னென்ன வாங்கி வந்திருக்கிறேன் என்கிற ரெய்டு நடக்கும்...
கடைசிக்கு ஓர் அஞ்சு ரூபா ஜெம்ஸ் மிட்டாயாவது இருக்கவேண்டும்.., இல்லையெனில் கேவலமாகப் பார்க்கும் என்னை அந்தப் பிஞ்சு...

வெளியே சுற்றி விட்டு வீட்டினுள் வருகையில் கைகால் முகம் எல்லாம் நன்கு அலம்பி விட்டு சொட்டுகிற ஈரத்தை ஈரிழைத்துண்டால் துடைத்து விட்டு அதன் பிறகே என் மகளை எடுத்து ஆசை தீர முத்தங்கள் பரிமாறிக் கொஞ்சுவது எனது வழக்கம்...
சமயங்களில் இந்த சுகாதாரம் குறித்த பிரக்ஞையை  மறக்க வைத்து விடும் அவளது வரவேற்பு... வேர்வையிநூடே அவளைத் தூக்கிக் கசக்கி அந்த சின்னக் கன்னங்களை எனது மூக்கு போட்டுப் புரட்டி எடுத்துவிடும்..அப்போதைய அவளது சிரிப்பின் வீச்சு என் கொஞ்சுகிற வெறியை இன்னும் மேம்படுத்தும்..

சட்டையை அவிழ்த்து ஹாங்கரில் மாட்ட மறந்து…

டெலிவிஷனும் குழந்தைகளும்...

நம் வீட்டுக் குழந்தைகளுக்கு தொலைக்காட்சிப் பெட்டிகளை brilliant box ஆக அறிமுகப் படுத்துங்கள்...
நம்முடைய தப்பித்துக் கொள்கிற தந்திரங்களுக்காக எந்நேரமும் குழந்தைகளுக்கு கார்ட்டூன் நெட் வொர்கயும் போகோ வையும் திணித்துக் கொண்டிருக்காதீர்கள்... டிஸ்கவரியை, அனிமல் பிலாநெட்டை, செய்தி சானல்களை பழக்கப் படுத்துங்கள்..
அப்போது தான் அவசரத்துக்கு நாம் ஏதாவது செய்தி கவனிக்க வேண்டுமானால், தப்பிக்க முடியும்... அவர்கள் போக்கிலேயே அவர்களின் ரசனைக்கு மட்டும் விருந்து படைத்துக் கொண்டிருந்தோமேயானால், நம்மை சின்னாபின்னமாக்கி விடுவார்கள் குழந்தைகள்...

குழந்தைகளுக்கு டெலிவிஷனை வேடிக்கை பார்க்கிற ஜன்னலாகப் பயன்படுத்தப் பழக்காதீர்கள்.., மாறாக, அதனை ஒரு emergency exit ஆக உபயோகித்துப் பழக்குங்கள்...
கண்கள், மனது, கல்வி, விளையாட்டு, இவை அனைத்தையும் பாழ் செய்கிறது டிவி..

நாமும் மடத்தனமாக அந்தக் குப்பை நாடகங்களில் ஒன்றுவோமேயானால் , அது குழந்தைகளையும் தொற்றிக்கொள்ளும்... நாம் அந்த நாடக நேரங்களை மறந்தாலும் கூட அதுகள் அலாரமடிக்கத் துவங்கிவிடும் அந்த நேரம் வருகையில்...

ஆகவே பெரிசுகளும் கொஞ்சம் சிறுசுகளை மனசில் வைத்து செ…

திருடனின் நேர்மை...

நகைக் கடையில்  ஒன்றரைப் பவுனை ஒழுங்காகத்  திருடியவன் --பெட்டிக் கடையில் எள்ளுருண்டை  திருடி  பிடிபட்டு அடி வாங்கினான்...
இதற்கு முன்னர் என்னென்ன  திருடி இருக்கிறாய் என்கிற விசாரணைக் கேள்வியில்... நல்ல வேலையாக "கடலை மிட்டாய்" என்று மட்டும் சொல்லி டபாய்த்து விட்டான்...
"ஓடிப் போடா அற்பத்திருடா " என்று விரட்டியடிக்கப் பட்டான்... அடுத்தநாள் மறுபடி நகைக் கடையில் தன் கைவரிசையைக் காட்டினான்  நாலு சவரனில்  சங்கிலி திருடி...
இந்த முறை எள்ளுருண்டைக்கு  ரெண்டு ரூபாய்  கொடுத்துச் சாப்பிட்டான் அவன்..!!

ஜீவா இளையராஜா..

இசைஞானி இளையராஜா அவர்களுடைய துணைவியார் ஜீவா அவர்கள் மாரடைப்பு நிமித்தம் சமீபத்தில் காலமானது குறித்து கவலை உணர்கிறோம்...
ஜீவா என்கிற பெண்மணி இளையராஜாவின் மனைவி என்பதைத் தவிர வேறு அடையாளங்கள் இல்லாத ஓர் கிராமத்து வெள்ளந்திப் பெண்ணாக இருக்கக்கூடும் என்றே அனுமானிக்கிறோம்... --ஓர் ஆணின் ஆளுமைக்கும் அவனது திறன்களுக்கும் மௌனமான பின்புலமாக இருந்து க்ரியா ஊக்கிகளாக செயல்படுவது பெண்கள் என்று பொதுவாக ஓர் கருத்து உண்டு... அந்த வகையில் இளையராஜாவின் வீரிய இசை ஞானத்துக்கு ஒருகால் ஜீவா என்ற பெண்மணி பின்புலமாக இயங்கியிருக்கக் கூடும்...  அப்படிப்பட்ட ஓர் அற்புதமான துணை, இனி இந்த உலகில் இல்லை என்கிற சோகம் இளையராஜாவுக்கு மட்டுமல்ல.., அவரது இசையிலும் பாடல்களிலும் அயராமல் லயிக்கிற நம் அனைவருக்குமே...!!
அன்னக்கிளி முதற்கொண்டு ஆரம்பித்த அவரது இசைப் பயணம், இன்றும் மெருகோடும் அழகோடும் விளங்கி வருகிறதென்பதில் மாற்றுக்கருத்துக்கு இடமில்லை...  தமிழ் பாடல்களின் அழகியலுக்கு ராஜாவின் இசையே அடிநாதமாய் விளங்குகிறது... மற்ற பாடல்கள் பல இருப்பினும், அவை கூட இளையராஜாவின் இசை வருடியிருக்கக் கூடாதோ என்கிற ஏக்கத்தைப் பரப்புகிற வி…

காதல் கேன்சர்

சரிந்து விடக்கூடிய சாத்தியமுள்ள  விளிம்புகளில் கூட மிக சாதுர்யமாக உன்னுடன்  நடந்து விட முடிகிற என்னால் -- தெளிவான  தேசிய நெடுஞ்சாலையில் தடுமாற நேர்கிறது நீ என்னைப்  புறக்கணிக்கையில்...!
தங்கத்திரவமாக ஊற்றெடுக்கிற  காதல் ரசாயனம் உடலின் மற்ற நோய்க்கிருமிகள் அனைத்தையும் அழிக்கிற வல்லன்மை கொண்டுள்ளது...
--ஆனால் காதல் என்கிற நோய்க்கிருமி நம்மைத்  தின்று தீர்ப்பதை நம்மாலேயே  உணர முடிவதில்லை என்பதை விட உணரவே பிடிப்பதில்லை...??

சுந்தரவடிவேலு