sundaravadivelu's BLOG... ..... நல்லவை எழுதவே எப்போதும் முயல்கிறேன்...

கருவாயனும் என் மனைவியும் ...

2012-01-29T09:19:00.000-08:00

என் மனைவியுடனான அந்த அண்டங்காக்கையின் சிநேகிதம் துவக்க ஆச்சர்யத்தில் விழி பிதுங்க வைத்து நாளடைவில் ஓர் மிக சாதாரண நிகழ்வாய் என்னுள் பதிவாகி விட்டது..

பிற காக்கைகளினின்று வேறுபட்டு பிரத்யேகமானதோர் ஒலி எழுப்பி தனது வருகையை தனி அடையாளப் படுத்திக் காண்பிக்கிற அதற்கு ஐந்தறிவு என்று நம்பமுடியவில்லை தான்..

அப்படி அது வந்து என்னை முதற்கண் தரிசிக்க நேர்கையில் -- "நீ உள்ள போயிட்டு உன் பொண்டாட்டியை வெளிய அனுப்புடா வெண்ணை" என்பதாக அதற்கொரு தனி சப்தம் வைத்திருந்தது கருவா காக்கா..

நானும் புரிந்து கொண்டு உள்வேளைகளில் லயித்திருக்கிற என் மனைவியிடம்..,

"உனது ப்ரிய கருவாயன் வந்துட்டான்..கூப்பிடறான்" என்று சொல்லி சிரிப்பேன்.. உடனே அவளும் சில தின்பண்டங்களை வாரிக் கட்டிக்கொண்டு துரிதமாக வெளிக் கிளம்புவாள்... அவளை தரிசித்த மறுநொடி அவளுடனான மாறுபட்ட பாஷை... சோற்றுப் பருக்கைகளை அதன் அலகுகளில் வைத்துத் திணிக்கிற

அளவிலான சிநேகிதம்... இவளது விரல்கள் வருடுவதை கள்ளமாக காகம் ரசித்து சிலிர்ப்பதாக என் மனித மூளைக்கு ஓர் ஊகம்..

காகங்கள் மனிதர்களின் மறுபதிப்பென்கிற--- மறு பிறப்பென்கிற அனுமானக் கதைகள் நாம் எல்லாரும் கேள்விப் பட்டிருக்கக் கூடும்.. அவைகளை எல்லாம் நம்ப முடியாத நம்பப் பிடிக்காத பகுத்தறிவு எவ்வளவு சுகமோ, அதே அளவுக்கு சுகமானது சுவாரசியமானது அவைகள் மீதான நம்பிக்கைகளும் பயங்களும்...!!

--அந்த கோணத்தில் ஊடுருவிப் பார்க்கையில், எவனோ ஒரு கருவாயன் சென்ற மனிதப் பிறப்பில் என் மனைவி மீது காதல் வயப்பட்டோ, காமவயப்பட்டோ-- அவை ஈடேறாத கோலத்தோடு தன் மரணத்தையும் அகாலத்தில் சந்திக்க நேர்ந்ததன் நிமித்தம் --- இப்போதைய நிகழ்வுகளோ? என்றெல்லாம் என்னுள் நானே ஹாஸ்யப் படுத்தி மெளனமாக சிரித்தவாறும் , அதே ஹாசியத்தை மனைவியிடம் பகிர்ந்து --வாங்கிக் கட்டிக்--கொண்டும் ...

கொடுமையைப் பாருங்கள்.. அண்டங்காக்கைக்கு ஊட்டி விட்டவள், எனக்குப் பறிமாற "நீங்களே போட்டு சாப்பிடுங்கள்.. எனக்கு வேறு வேலைகள் நிறைய இருக்கிறது" என்று கடுப்படித்துக் கொண்டு நகர்கிறாள்..

""--நாளைக்கு வரட்டும் அந்தக் கருவாயன் "" என்று முக்கி முணகி சில கற்களைப் பொறுக்க வெளியில் செல்கிறேன்...

--சுந்தரவடிவேலு..

கிழட்டுப் புன்னகை...

2012-01-19T08:45:00.000-08:00

ஓர் இழையில்---

அறியாமை அறுபடுகிற

அடையாளமே புரிபடாமல்

"அறிவு" வந்து

அப்பிக் கொள்கிறது

மனசெங்கிலும்

எல்லாருக்குமே..!!

முன்பிருந்த

அறியாமைகள் யாவும்

மலரும் நினைவுகளாகவும்

சிறுபிள்ளைத் தனங்களாகவும்

அடையாளப் பட்டு

விடுகின்றன --

தற்போதைய

அறிவின் நிமித்தமாக..!!

அதே அறியாமைப்

பிராயங்களோடு

உலவி வருகிற இன்றைய

தலைமுறையை

தரிசிக்க நேர்கையில்

நமட்டாய் ஓர்

சிரிப்பு வந்து போகிறது

உதட்டோரம்....

ஆனால் ஏனோ

அந்தச் சிரிப்பை

கிழடு தட்டியதாகவே

உணரத் தோன்றுகிறது..!!!

சுந்தரவடிவேலு

காதலி காதலி..

2012-01-16T16:21:00.000-08:00

உன் விரல்
நகக் கீறல்கள்
என் ஸ்மரணையை
அதீதமாக்கும்....

உன் நினைவுச்
சுழல்கள்
என் பிரக்ஞையை
அதீதமாக்கும்...

உன் இருப்புக்கான
சுவடுகளை
மணலில் அல்ல...
அண்டத்திலேயே
அடையாளம்
காண்கிற திறன்....
எனது
கண்களுக்குண்டு..!!

சுந்தரவடிவேலு

காமம் குறித்து... 3

2012-01-12T00:35:00.000-08:00

எவ்வளவு பேரழகியாக இருந்தாலும் அவள் மனைவி என்கிற போது ஓர் குறிப்பிட்ட காலகட்டத்திற்குப் பிறகு பிரத்யேகமான சலிப்புத் தட்டி விடுகிற சூழல் ஒவ்வொருவன் வாழ்விலும் மிக யதார்த்தமாக நேர்ந்து விடுவது இயற்கையின் நியதி போல ஓர் விபரீத மாயை ஏற்பட்டு விடுகிறது...

மாற்றான் மனைவி மீதான ஓர் ரம்மிய உணர்வு... தன் மனைவி குழந்தை என்கிற பிரக்ஞை ஒருபுறம் தொக்கி நின்றாலும் பிறன் மனை நோக்குகிற பேராண்மை அற்ற தன்மை அநேகம் பேரினுள் புகுந்து இம்ஸை செய்ய விழைகிறது...

போதை வஸ்துக்கள் மீதான மோகத்தைக் காட்டிலும் ஓர் பெண்ணின் தேகம் என்பது அதீத உணர்வினை ஏற்படுத்துகிற விந்தை ... இறைவனின் படைப்புத் திறன் என்றே சொல்லவேண்டும்... மற்ற போதை வஸ்துக்களை மனிதன் படைத்தான் என்றிருக்க, பெண் என்கிற இயற்கையான போதை வஸ்துவை, அதன் வீரியத்தை, ..." கடவுள் கடவுள் தான்" என்று வாய் பிளந்து பிரம்மித்து நிற்க வேண்டியுள்ளது...

காமத்தை நோயாக்குவதும், அதையே மருந்தாக்குவதும் மனிதனின் சாதுரியத்தில் தான் உள்ளது... விதையினைத் தூவியதோடு இறைவன் பணி நிறைவுறுகிறது... மேற்கொண்டு பற்றிப் படர்ந்து வளர்வதும், ஆனந்தப் பரவசத்தில் நீந்தித் திளைப்பதும் அவனவனுக்கான திறனை சார்ந்தது...

மலரினும் மெல்லிய காமத்தைக் கையாள்கையில் அதே மென்மையைத் திணிக்க முற்படுகையில் காமம் கவிதையாக நம்மில் ஊடுருவக் கூடும்... ஆனால் துஷ்ப்ரயோகம் செய்கையில் அந்த மென்மை நம்மில் விஷ ஊசியாக ஊடுருவி வாழ்வினையே துர்நாற்றமாக்கி விடும்..

எல்லாமே நம்ம கையில் ... புரிந்து செயல்படப் புறப்படுவோம்... ஹிஹி..

இன்னும் பகிர்ந்து கொள்ள முயல்வோம்..

சுந்தரவடிவேலு..

உளறல்களும் கிறுக்கல்களும்..

2012-01-10T09:45:00.000-08:00

அரிய நிகழ்வுக்கான
காத்திருப்பில் உள்ள
சுவாரஸ்யம்
அது நிகழ்கையில் கூட
இருப்பதில்லை எவர்க்கும்..

சாத்தியங்களும்
நிதர்சனங்களும்
வரவேற்கத் தக்கவையே
எனிலும் - அவைகளுக்கான
போராடும் களங்கள்
கேலிக் குரியவை அன்று...

மூணாங்கிளாசில்
நாலும் நாலும் ஏழு
என்றதற்கு நாள்முழுதும்
என்னை கால் கடுக்க
வெளியில் வெயிலில்
நிற்கவைத்த
கணக்கு வாத்தியின் மகன்
என் ஆபீஸ் அக்கவுண்டை
மெயின்டைன் பண்ணுகிற
சிப்பந்தி...!

மனிதனை மனிதன்
பழி வாங்குகிற
தன்மை மாறி
காலமே அதனை
செவ்வனே நிறைவேற்றுகிற
அதிசயங்கள் அன்றாடம்
சாதாரண நிகழ்வுகளாகிவிட்டன..!!

ஆனால் இந்த
அடையாளங்கள் எதனையும்
பொருட்படுத்தாமல்
சமத்துவத்தை மட்டுமே
நோக்கமாக்கி விடுகிறது
மரணம்...
மிக யதார்த்தமாக.!!

சுந்தரவடிவேலு..

மார்கழி அனுபவம்

2012-01-05T08:47:00.000-08:00

பல்துலக்க மறந்த
சில மார்கழி
அதிகாலைகளில்
நடைப் பயிற்சிக்கு
வீதியில் செல்கையில்
கோவிலுக்குச்
சென்று விட்டுக்
கையில் பிரசாதத்தோடு
எதிர்ப் படுபவர்கள்
அதனை எனக்கும்
விநியோகிக்கையில்
மறுதலிப்பதில்லை நான்...

சுவாமி பிரசாதத்தை
பல்துலக்காமல் சாப்பிடுகிறோமே
என்கிற குற்ற உணர்வெல்லாம்
அதன் ருசியில் லயிக்கையில்
காணாமல் போய் விடுகிறது...

இதற்காகவே அடுத்தநாள்
பல்துலக்கி .. பிரசாத
கனவில் நடந்தோமேயானால்
உள்ளங்கை விபூதியை
மட்டும் நீட்டுகிறார்கள்...

சுந்தரவடிவேலு..

காமம் குறித்து ......2

2012-01-02T09:20:00.000-08:00

சில நபர்கள் இருக்கிறார்கள்... தனது மனைவியுடனான புணர்ச்சியை யதார்த்தமாக நண்பர்கள் மத்தியில் எடுத்தியம்புபவர்கள்...
இருவரும் மிகத் திருப்தி கொண்டதாகவும்...
தனக்கு மட்டுமே திருப்தி ஆனதென்றும்...
லாட்ஜ் வைத்தியர் சொன்ன லேகியம் சாப்பிட்டும் திருப்திப் படுத்த சாத்யப் படவில்லை என்றும்...
பல வகையறா பரிமாறல்கள் நண்பர்கள் மத்தியில் நிகழும் அன்றாடம்...

மனைவியின் இமேஜ் ஸ்பாயில் ஆகிவிடும் என்கிற இங்கிதம் தெரிந்த சிலர் இது குறித்து விவாதிப்பதைத் தவிர்க்கக் கூடும்...
எதுவுமே செய்யாமல் கூட, தனது ஆண்மையைப் பறைசாற்றுகிற ஆவலில் சிலர் ஏதேனும் பொய் விளிக்கக் கூடும்...
பல வித்தைகளையும் செய்தவர்கள் எதுவுமே செய்யாதது போல வெறுமே மௌனித்தும் இருக்கக் கூடும்..

பெண்களும் இவ்விதம் தனது தோழிகள் மத்தியில் தன் கணவன் குறித்து பரிமாறிக் கொள்வார்களா என்பதை இதனைப் படிக்க நேர்கிற பெண்கள் எவரேனும் இருக்கும் பட்சத்தில் எனக்கு பின்னூட்டம் போட வேண்டுகிறேன்...

ஆனால் பெண்களும் அவ்விதம் பகிர்ந்து கொள்கிற சுபாவம் உள்ள நபர்களே என்கிற அனுமானம் ஆண்கள் மத்தியில் உண்டு...
ஆனால் ஆண்கள் போல அநியாயத்திற்கு பேசித் தொலைக்க மாட்டார்கள் என்றே நான் அனுமானிக்கிறேன்...

ஓர் வயதினை எட்டுகி ற மகனாகட்டும், மகளாகட்டும்.... அவர்கள் குறித்த ஓர் பயமும் சந்தேகங்களும், கவலைகளும் .. இன்னபிற வார்த்தைகளுக்குப் பிடிபடா உணர்வுக் குழப்பங்களுக்கும் அநேகப் பெற்றோர்கள் ஆளாகி விடுகிறார்கள் என்றே கருதுகிறேன்...
அவ்வித பயங்கள் மற்றும் சந்தேகங்கள் நிமித்தம் குழந்தைகளுடைய ஒவ்வொரு நடவடிக்கையையும் கூர்நோக்கும் திறன் பெற்று மன உளைச்சல்களில் மன்றாடுகிறார்கள்.... குழந்தைகளையும் தர்ம சங்கடங்களுக்கு உட்படுத்துகிறார்கள்...

இந்தியாவுடன் ஒப்பிடுகையில் ... மற்ற நாடுகளில் இவ்வித தன்மைகளுக்கு இத்தனை அலைபாய்தல்கள் இருக்காதென்றே நம்புகிறோம்... ஒழுக்கம் என்கிற ஒன்றிற்காக இந்தியப் பெற்றோர் போல வேறெந்த நாட்டிலும் கவலைப் படுகிற சந்தேகப் படுகிற பெற்றோர் இருக்க மாட்டார்கள் என்றே என் அறிவுக்கு எட்டுகிறது...

இன்னும் இவை குறித்துப் பேசுவோம்..

சுந்தரவடிவேலு..

வெறியில்லாமல்------ காமம் குறித்து ....!!

2011-12-28T08:31:00.000-08:00

காம இச்சை குறித்து ஏதேனும் எழுத வேண்டும் என்கிற கங்கணம் ரொம்ப நாளாக...
மிக இயல்பான, யதார்த்தமான உணர்வது என்ற போதிலும், ஏனோ மற்ற உணர்வுகளோடு ஒப்பிடும் யோக்யதை இல்லாதது போலவும், அநாகரிகம் போலவும் ஓர் மாயையை ஏற்படுத்துகிற விபரீதம் காம உணர்வுக்கு அதிகம் உள்ளது...

மனிதன் பூத்தெழ அதுவே ஆதார ஸ்ருதியான உணர்வு... எல்லா ஜீவராசிகளின் ஆதார ஸ்ருதியும் கூட..
ஒன்றிலிருந்து ஐந்தறிவு வரையிலான ஜீவராசிகளின் புணர்ச்சிகளோ , ஆளிங்கனங்களோ, அருவருப்பாகவோ ஆபாசமாகவோ புரிபடுவதில்லை நமது ஆறறிவுக்கு..!.

மாறாக அவைகள் கவிதையாக, ரசிக்கிற சுவாரஸ்யத்திலுமாக நம்மைக் குதூகலத்திலும் ஆனந்தத்திலும் கொண்டாடச் செய்கிறது..
மனித காமம் மாத்திரம் மனிதனுக்கே நாலந்தரமாகவும், கீழ்த்தர உணர்வாகவும் புரிபடுகிறது... ஆனால் கண்டிப்பாக அந்தரங்கத்தில் ஒவ்வொரு மனிதனும் காமவயப்படுகையில் மிகச் சீராக இயங்குபவனாக, புதுரத்தம் பாய்பவனாக, இதயம் சார்ந்த நோய்கள் குணமடைவதாக அறிவியல் ஆய்வுகள் நிர்ணயிக்கின்றன... பிரபலப் பத்திரிகைகள் எல்லாம் வரிந்து கட்டிக் கொண்டு செக்ஸ் சர்வே எடுத்து அதனை கவர் ஸ்டோரி போட்டு, சர்குலேஷனை அதிகப் படுத்தி வழக்கத்துக்கு மாறாக விற்பனையில் சரித்திரம் படைக்கிற வியாபார உத்தி அவ்வப்போது நிகழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது..

இப்படியாக மனிதன் காமமே மனிதனுக்கு பெரும்புதிராகவும், மற்றவன் புணர்ச்சியை தரிசிக்கிற ஆர்வம் கொண்டதாகவும் , தன்னால் அவ்விதம் செயல் பட முடியுமா என்கிற கேள்விகளுடனும், முடியும் என்கிற நம்பிக்கையுடனும் , முடியாதென்கிற குற்ற உணர்வுகளுடனும் .... காமம் ஒவ்வொருவனையும் ஒவ்வொரு தகுதியில் ஆளுமை செய்து கொண்டிருக்கிறது..

தொடர்ந்து இவை குறித்து எழுதலாம் என்கிற எண்ணத்தில் இருக்கிறேன்...காமம் கடலை விடப் பெரிது.. கை அடக்கமாக யாவற்றையும் விளக்கிவிட சாத்யமில்லை...
அபிப்ராயங்களைப் பின்னூட்டமாக .... பின்னூட்டங்களை அபிப்ராயமாக ...
தெரிவிக்க வேண்டுகிறேன்.. நன்றி..

சுந்தரவடிவேலு..

முதல் நாவல்... முதல் விருது..

2011-12-21T09:35:00.000-08:00

காவல் கோட்டம் என்கிற தமிழ் நாவல் இந்த வருடத்தின் சாகித்திய அகாடமி பரிசு பெற்றிருக்கிறது... சு.வெங்கடேசன் என்பவரது முதல் நாவல், மற்றும் அவரது ஒரே நாவல் என்பது ஆச்சர்யமும் சந்தோஷமும் நிரம்பிய தகவல்..

முதல் நாவல், அதனையும் 1048 பக்கங்கள் எழுதி இருப்பது பெரிய சாதனை... அந்த சாதனைக்கு மட்டுமே கூட மற்றொரு விருதினை அவருக்கு அறிவிப்பது சாலப் பொருந்தும்... ஆனால் பலருக்கும் போல வெறும் பக்கங்களை நிரப்புகிற புத்தி மட்டுமே அவருக்கு இல்லை... மிகப் பெரிய வரலாற்றுப் பதிவினை திணிக்க வேண்டும் என்கிற பிரக்ஞை அற்புதமானது..

அறிமுகமாகும் போதே இரட்டை வேடங்களில் நடிக்கிற அந்தஸ்து பெற்று விட்டதற்கான அதிர்ஷ்டம் போல ... நாவலும் பெரிது, அதற்கு உயரிய விருதான சாஹித்ய அகாடமி யும் கூட..

மற்றொரு ஆச்சர்யம் யாதெனில், இதுநாள் வரை இப்படி எந்த முதல் நாவலுக்கோ, அறிமுக எழுத்தாளர்களுக்கோ சா. அகாடமி விருது வழங்கியதாக வரலாறு இல்லை...
--ஆக, கொடுப்பவர் வாங்குபவர் அனைத்த தரப்பினருக்கும் இது ஓர் புது வகையறா அனுபவம்..

ஏற்கனவே களத்தில் உள்ள பல எழுத்தாளர்கள் இந்த விருதுக்காக எதிர்பார்த்துக் கிடந்திருக்கலாம்... குளத்தில் நாரை போல... ஆனால் கழுகாய் வந்து திமிங்கலத்தையே கவ்விக் கொண்டு பறந்து விட்டது போல அமைந்து விட்டது சு.வெங்கடேசன் பெற்ற விருது..

இனி, மேற்கொண்டு எழுதுகிற அதீத பொறுப்பு சு.வெ' வுக்கு கூடியிருக்கக் கூடும்... அதனை தக்க வைக்கிற வல்லன்மை அவருக்கு இருக்கவும் கூடும் என்று அனைவரையும் அனுமானிக்க வைக்கிறார்..

பொதுவாகவே எவை குறித்த வரலாறுகளும் இயல்பாகவே சுவாரசியம் ஊடுருவிக் கிடப்பது... அதே சமயம் வரலாறுகள் உண்மை போன்ற பொய்கள் போலவும் , பொய்கள் போன்ற உண்மைகளாகவும் ஒருங்கே தோற்றமளிப்பவை.. . ஆனால் நம்மை சிலிர்க்க வைப்பதில் வரலாறுகள் கிஞ்சிற்றும் குறைந்தவையல்ல...

கூடிய விரைவில் இவரது நாவலை வாசிக்கிற சூழல் உருவாக வேண்டும்..அதன் பிறகு இன்னும் தீர்மானமாக விமரிசிக்க முனைய வேண்டும்... அதற்கான காலம் அருகாமையிலோ தள்ளியோ.. அறியேன்..!!

வி.சுந்தரவடிவேலு..

உடையாத கண்ணாடிகளும் உடைபட்ட பிம்பங்களும்...

2011-12-17T10:25:00.000-08:00

ட

இளம்ப்ராயங்களில்
-- என் வீட்டின்
கண்ணாடிகளில்
என் போன்ற இன்னொரு
மனிதன் உள்ளிருப்பதான
எனது கற்பனை
எனக்குள் ஓர் அற்புத
உணர்வுக் கிளர்ச்சியை
நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்த
ஞாபகங்கள் இன்றுமுண்டு...

கண்ணில் பீளையும்
வாயில் ஜொள்ளும்
வறண்டு கிடக்கிற
என் அதிகாலை முகத்தை..

பல்துலக்கி
குளியல் முடித்து
உடலீரத்தை ஒற்றி
எடுத்த தேஜஸ் முகத்தை...

சாப்பிட்ட பின்
பள்ளி செல்லும் துரிதத்தில்
திட்டுத் திட்டாய்
காய்ந்து கிடக்கிற
பவுடரப்பிய முகத்தை...

---என்று எனது
எல்லா வகையறா
முகங்களையும்
முகஞ்சுழிக்காமல்
பிரதிபலித்துக் கொண்டேயிருக்கும்
என் வீட்டின் கண்ணாடிகள்...

வகுப்பறையில்
உட்கார்ந்து கொண்டு
எனது பிம்ப ஞாபகங்களில்
நானிருப்பேன்...
நான் தான் பள்ளிவந்து
சிரமப் படுவதாகவும்
என் பிம்பங்கள் எனது
வீட்டில் ஜாலியாக
இருக்கக் கூடுமென்று
விபரீதக் கற்பனை
செய்து கொண்டிருப்பேன்...

சாயங்காலம்
மறுபடி என் பிம்பங்களை
சந்திக்கிற ஆவலில்
நான் திரும்ப வீடு வருவேன்...

பள்ளிவிடுமுறை நாட்களிலும்,
காய்ச்சல் வந்து
பள்ளி செல்லாத நாட்களிலும்
என் போலவே
என் பிம்பங்களும்
என்னோடு விளையாடிக்
கொண்டிருக்கும்..!!

அதே கண்ணாடிகள்
இன்றும் எனது வீட்டில்
ரசம் போய் ஒதுக்கப்
பட்டுக் கிடக்கின்றன...
என் புதுக் கண்ணாடிகள்
யாவும் இன்றெனது
பகுத்தறிவு பிம்பங்களைப்
பிரதிபலிக்கின்றன...
--ஆனால் நான் மட்டும்
ரசம் போய்க் கிடக்கிறேன்...
எனது வீட்டின்
பழைய கண்ணாடிகள் போலவே..!!!

சுந்தரவடிவேலு..

திருப்பூர்.. திருப்பூர்

2011-12-09T09:27:00.000-08:00

முந்தைய தேஜஸ் திருப்பூருக்கு என்றைக்குக் கிடைக்கும்? என்கிற கேள்வி, மறுபடி கிடைக்குமா ? என்கிற கேள்வி... கிடைக்கக் கூடிய வாய்ப்பே இல்லையோ? என்கிற சந்தேகக் கேள்வி..
இப்படி கேள்வியின் நாயகனாக விளங்குகிறது இப்போதைய திருப்பூர்...

தீர்மானமாக எவ்வித பதில்களையும் எவராலும் பகிர்ந்தளிக்க முடிவதில்லை என்பதோடு அனுமானமாகக் கூட எதையும் சொல்கிற பொறுமையற்று மௌனித்துக் கிடக்கின்றனர் திருப்பூர் வாசிகள்..

இத்தனை வெறுமையில் சிலரின் அபிப்ராயம், கேட்பவர்களை ரொம்பவே டென்ஷன் ஆக்கக் கூடும்..." இனி என்னவோ அவளவு தான்னு தோணுது"..
ஆனால் இது பரவாயில்லை.. அதாவது, " இன்னும் ஒரு அஞ்சாறு வருஷம் ஆகணும் போல"

எது எவ்வாறாயினும் இப்பவுமே கூட, அங்கங்கே மொய்க்கிற கூட்டங்களை இல்லை என்று சொல்வதற்கில்லை... ஆலாய் பறக்கிற நபர்கள் இன்னும் இருக்கிறார்கள்... அவசரமான காரியமே இல்லை என்ற போதிலும் , நிதானமாகப் போனாலே போதும் என்கிற காரியங்களுக்கே பறந்தடித்துக் கொண்டு ஓடுகிற பேய் மனிதர்களும் உண்டு...

இன்னும் சிலரோ, தலை போகிற காரியங்களுக்கே நின்று நிதானமாக , கண்ணில் பெட்டிக் கடை பட்டால், பொறுமையாக ஒரு தம் இழுத்துவிட்டு... அலுவலகம் நெருங்குகையில் ஓர் அவசரமான பாவனை செய்து விட்டு.., "பயங்கர டிராபிக் சார்".. "பையனை ஸ்கூலில் விட்டுவிட்டு " என்று என்ன இழுவை போட்டு சமாளித்தாலும் , அந்தக் காதில் வாங்கி இந்தக் காதில் விடுமளவுக்கு வாங்கிக் கட்டிக் கொள்வர்.. இல்லை இல்லை.. வாங்கி அவிழ்த்து விடுவர்..

திருப்பூரின் தலையெழுத்தே என்னிடம் தான் உள்ளது போல, ரொம்பவும் எதிர்பார்ப்போடு என்னிடம் கூட சிலர் இந்த ஊரின் நிலவரம் குறித்து கேட்கின்றனர்.., ஏதாவது தேறுமா?.. பழைய நிலைமை வருமா?..

கல்லடி பட்டாலும் கண்ணடி படக்கூடாதுன்னு ஒரு அறிவுப் பூர்வமான , பகுத்தறிவு நிரம்பிய ஓர் பொன்மொழி{?} உள்ளது... அப்படி கண்ணடியில் திருப்பூர் சிதிலமானதாக என் 7 ஆம் அறிவு உணர்கிறது..
தமிழ்நாட்டுல இருக்கற எல்லா ஊர்காரர்களும் திருப்பூர் போனா பொழச்சுக்கலாம் என்கிற ஓர் தீவிர அபிப்ராயத்தில் இங்கே புடைசூழ்ந்த காலம் ஒன்றுண்டு.. இன்றைய சூழலில் அவ்வித அபிப்ராயம் செல்லாத நாலணா காசாகிவிட்டது..

இருந்த போதிலும், அதே நாலணா காசு ஆயிரம் ரூபாயாக மாறிவிடும் சூழல் உருவாகும்.., காலம் அதனை நிகழ்த்தும்...
நம்பிக்கை..நம்பிக்கை... எங்க ஊரை நானே நம்பலைனா அது என்ன பொழப்புங்கோ? ..

கவனக்குறைவுகள்..

2011-12-06T03:39:00.000-08:00

...

வானத்தை மூடுகிற
என் பிரயத்தனத்தில்
வீட்டுக் கூரை
ஒழுகுவதை
கவனிக்கத் தவறி
விட்டேன்....

தெருவில்
நனையாமல்
குடை பிடித்துக்
கொள்கிற நான்
என் வீட்டினுள்
முழுதுமாக
நனைந்து விடுகிறேன்..

இப்படித் தான்---
வீட்டினுள் இம்சிக்கிற
எலிக்குப் பொறி
வைக்க மறந்து
வெளியில் இல்லாத
புலிக்கு
வலை விரிக்கச்
செய்கிறது விதி..!!
!

சுந்தரவடிவேலு

ஆன்மாவின் அவஸ்தைகள்..

2011-12-05T21:58:00.000-08:00

உடல் சாம்பலாவதற்கான
காத்திருப்பில் கிடக்கிறது
ஆன்மா..
வானில் சுதந்திரமாக
திரிந்து பழகிய ஆன்மாவிற்கு
இந்த உடலும், அது
உலவும் பூமியும்
தாங்கொணா சலிப்பையே
தந்த வண்ணமாயுள்ளது..!

நூறாண்டுகள் என்கிற
மனித ஆயுளின்
அறிவியல் நிர்ணயம்
பெருஞ்சிறையாயுள்ளது
ஆன்மாவிற்கு..
இடைப்பட்ட ஆயுட்காலங்களில்
நோயென்றும் விபத்தென்றும்
எவ்வளவோ விஷயங்களை
மரணத்திற்கு அறிமுகப்
படுத்தப் பிரயத்தனிக்கிறது
ஆன்மா..!!

உடலை அதன் வியாதிகளை
குணப்படுத்துகிற மருந்துகள்
மீது ஆன்மாவிற்கு கோபம்..
"சிவபூசையில் கரடி"
என்று புலம்புகிறது தனக்குள்..

அகாலத்தில் மரணத்தை
அறிமுகப் படுத்திய
எவ்வளவோ
வாலிப ஆன்மாக்கள்
வானில் சுதந்திரமாக
வலம் வர....
"கொள்ளுப் பேத்தி
கல்யாணத்தை கண்ணுல
பார்த்துட்டுப் போயிட்டா
என் ஆத்மா சாந்தியடையும்"
என்கிற
தொண்டுக் கிழங்களை
எரிச்சலோடு
தரிசிக்கின்றன --
இன்னும் பல
மேலெழும்ப அவஸ்தைப்
படுகிற பூமியின்
கிழ ஆன்மாக்கள்..!!

முற்றுப் பெறுகின்றன முரண்கள்..

2011-11-25T05:29:00.000-08:00

முரண்களினூடே
இயங்கப் பெறுகிறது
வாழ்க்கை..
மிகவும் தெளிவிலிருப்பதாக
நினைத்துக் கொண்டே
குழப்பங்களைப்
பற்றிக் கொண்டு
நீள்கிறது காலம்...

பற்றற்று இருப்பதாக
நினைத்துக் கொண்டு
புதிய உத்திகளோடு
சந்தையில் அறிமுகமாகிற்
பொருள்களைக்
கையகப் படுத்துகிற
தாகம்... வெட்கமேயற்று
வியாபிக்கிறது மனசுள்...

மௌனத்தை
மையப் படுத்த
முனைகயிலேயே,
எதையேனும் முணுமுணுக்கப்
பிரயத்தனிக்கிறது வாய்...

வேசி வீட்டு
பூஜையறையில்
பிரசன்னமான பக்தி--
கோவிலில்
அவளை தரிசித்த
போது காணாமற்
போயிருந்தது..

மரணத்திற்கு
எதிர்மறையான
இந்த வாழ்க்கை...
--மரணத்துடன்
ஒப்பிடுகிற தகுதியையே
இழந்து நிற்கிறது...

மரணம் தெளிவானது
எவ்வித முரண்களுமற்றது...!!

புதைப்பதா எரிப்பதா
என்கிற சர்ச்சைகள் யாவும்
மரணித்திருப்பவனுக்கு
சம்பந்தப் படாதது..!!!

அனுமானம்..

2011-11-22T10:03:00.000-08:00

என் அலுவலகப்
பணியாளனிடம்
பவ்யமாக வாலாட்டி
அவன் வருடுவதற்காகத்
தலையைத் தலையைக்
கொண்டுபோகிறது
அவன் வீட்டு நாய்...

கடந்த இரண்டு நாட்களாக
அலுவலுக்கு ஏன்
வரவில்லை என்று
சற்றுக் கடுப்பாகிக்
கேட்ட என்னைப்
பார்த்து---குரைக்கிறது
அவனுடைய நாய்..

பழி வாங்க நினைத்தானோ
என்னவோ .. குரைக்கிற
நாயை வேண்டாமென்று
கூட அடக்கவில்லை...
மாறாக...மௌனமானதோர்
ரகசியப் புன்னகையை
என்னால் அடையாளம்
காணமுடிந்தது
அவன் முகத்தில்...!!

மறுநாள்
அலுவல் வந்தவனிடம்
என் தேக்கமாகியிருந்த
காட்டம் அனைத்தையும்
காண்பிக்க நேர்ந்தது...

மாலை திரும்ப
வீடு வந்தபோதும்
வழக்கமான என் கடுப்பில்
உறைந்து காணப்
படுவர் மனைவியும்
குழந்தைகளும்...

நாய் ஒன்று மட்டுமே
எதிர்க்கத் துணிந்திருக்கிறது
என்னை...
அலுவலிலும் சரி
வீட்டிலும் சரி,
எல்லாருமே மிரண்டுதான்
காணப் படுகிறார்கள்
என்னைக் கண்டு...எப்போதும்..!!

அந்த நாய்
என்னைக் குரைத்ததைப்
பார்த்திருந்தால்
என் மனைவி குழந்தைகள்
முகங்களிலும்
என் பணியாளின் அதே
ரகசியப் புன்னகை
தவழ்ந்திருக்கக் கூடும்
என்று எனக்கேனோ
தோன்றிக் கொண்டே
இருக்கிறது...!!!

கவிதைச் சிதறல்கள்..

2011-11-19T22:35:00.000-08:00

உயிர்த் திரவம்
உடற்கோப்பையை
விட்டு சிந்தி விடுகையில்
எல்லா நாமதேயங்களும்
அனர்த்தமாகி விடுகிற
சம்பவம் அன்றாடம்
எங்கெங்கிலும்
நிகழ்ந்த வண்ணமே
உள்ளபோதிலும்
--ஏனோ இந்த
வாழ்க்கை மென்மேலும்
சுவாரஸ்யப்பட்டுக் கொண்டே
தானிருக்கிறது
எல்லாருக்கும்...

புதிய உத்திகளில்
நாளொரு மேனியுமாய்
குவிகிற மின்சாதன
உபகரணங்கள்..
"இது தான் உள்ளதிலேயே
மிகவும் உன்னதமானது"
என்கிற பெருமிதம்
நிறைவுறும் முன்னரே
மற்றொரு மகத்தானது
முளைத்துவிடுகிறது
அதே சந்தையில்...

அப்பாவின் ரத்தக் கொதிப்பு
குறித்தோ, அம்மாவின்
சர்க்கரை அளவு குறித்தோ
எந்தப் பிரக்ஞையும்
அற்றவனுக்கு ..
கைபேசியில் பாட்டரி சார்ஜ்
குறைவது கவலையளிக்கிறது..
எதிர்முனையில் காதலி
குரல்வளை நசுக்கப்
படுவது போல பீதி உணர்கிறான்..

சார்ஜ் தீர்ந்த மறுகணம்
பிஸி க்கலாக சந்திக்க
அவசரப்படுகிறான் ...
ஆசுப்பத்திரிக்கு பெற்றோரை
ஆட்டோவில் அனுப்பிவிட்டு..!!

நோய் ஒருவிதமாகத்
தாக்குகிறதெனில், மகன்
வேறுவிதமாகத் தாக்குகிறான்
பெற்றவர்களை...

பெற்றோரை கவனிக்காத
சுரணை கூட அவனுக்கில்லை...
காதலி பேசுவதை
பக்கமிருந்து கவனித்தாகவேண்டும்.!!!

காதலியின் காய்ச்சல்
அவனை பாதித்த அளவுகூட
அப்பாவின் மரணம்
பாதிக்கவில்லை...

பின்னொரு நாளில்
அப்பாவின் இல்லாமை
அவனை பெரும் வெறுமையில்
செலுத்த உள்ளது..
--அதைவிட இப்போதைய
அவனது அசட்டையான
போக்கிற்காக வருந்தி
தனிமையில் போய்
தேம்பியழப் போகிறான்...!

7 ஆம் அறிவு.... படவிமரிசனம்..

2011-11-18T11:40:00.000-08:00

ஏழாம் அறிவு .. திரையரங்கு சென்று பார்த்தேன்... சினிமாவை
டிவி யில் பார்ப்பதையும், டிவிடி யில் பார்ப்பதையும் நான் விரும்புவதில்லை.., வருடத்திருக்கு ரெண்டு படங்கள் பார்த்தாலும் திரையரங்கு சென்று தான் பார்ப்பேன்... படம் எடுத்தவர்களுக்கும் திரையரங்கு உரிமையாளர்களுக்கும் துரோகம் செய்ய மாட்டேன் என்கிற பத்தாம்பசலித் தனமெல்லாம் எனக்கில்லை...
அந்த விசாலமான காலரி மனசுக்கு ஓர் சுகந்த உணர்வை , ஓர் வகைபுரியா உவகையை ப்ரவஹிக்க வைக்கிறது...
ரெண்டரை அல்லது மூன்று மணிநேரம் ஓர் தவம் போல குண்டியமர்ந்து உட்கார முடிகிறது... மலரும் நினைவுகளைப் பரப்பி ஓர் ரம்மிய சூழலை த்வனிக்க செய்கிறது..
இதே அரங்கிற்கு இளம் பிராயங்களில் கால்நடையாக , கால்களில் செருப்பு கூட அற்று , வேகிற வெய்யில் குறித்த பொருட்டற்று, சிட்டாகப் பறந்து வந்து தரை டிக்கட் எடுத்து முன்வரிசையில் இடம் பிடித்து பார்த்து ரசித்த படங்களின் பட்டியல்கள் நிழலாடும்...
இன்று உயர்ந்த வகுப்பில் மிக சாவகாசமாக உட்கார்ந்த வண்ணம் இடைவேளையில் தூரம் தெரிகிற தரை டிக்கட் ரசிகர்களை கவனிப்பது கூட அலாதி ...

உண்மையிலேயே ஏழாம் அறிவு பிரம்மிக்க வைக்கிறது... சூர்யாவின் தேர்ந்த நடிப்பும், ஸ்ருதிஹாசனின் சமூகப் பிரக்ஞை நடிப்பும், சிலிர்க்க செய்கிறது... இவைகளைக் காட்டிலும், முருகதாஸ் குறித்து வியப்பு மிக விரிகிறது... அந்தக் கொத்தவரங்காய் சைசில் இருந்துகொண்டு இத்தனை விஷயங்களை மிக அழகாக விஷுவல் செய்திருக்கிற பாங்கு ஆச்சர்யமூட்டுகிறது..

திரைக்கதையை ஆதிகால வரலாற்றோடும் தற்கால விஷயங்களோடும் இணைத்திருக்கிற திறமை பாராட்டுக்குரியது..

தமிழ்படங்கள் இப்படி ரசனைவீரியத்தோடு பிரவேசிக்கத் துவங்கி விட்டதை நினைக்கையில் ஆரோக்யமாக உள்ளது...
தாமதமாகப் போகாமல் சற்று முன்னராகவே சென்று துவக்கம் முதல் பாருங்கள்..அந்த ஆரம்ப கட்ட சம்பவங்கள் மிகவும் பிரயத்தனத்தோடு ஷூட் செய்யப் பட்டிருக்கிறது...
இடைச் செருகலாக வருகிற சர்க்கஸ் ஆகட்டும், ஸ்ருதியின் அந்த டி என் எ ஆராய்ச்சியாகட்டும் , சீனாவிலிருந்து நோய் பரப்ப வருகிற அந்த வில்லனாகட்டும், அவனுடைய ஹிப்னாட்டிஸத்தில் சிக்குண்டு தவிக்கிற நபர்களாகட்டும்... மிகவும் நேர்த்தியாக செதுக்கப் பட்டுள்ளனர் அனைவரும்..

இவை போக ஹாரிஸ் ஜெயராஜின் கூலான பின்னணி இசை, முன் அந்திப் பாடல், காதல் தோற்றதில் சூர்யா புலம்பிப் பாடுகிற பாடல், ரெண்டொரு பாப் ராப் என்று அனைத்தும் ஜில்லென்று இருந்தது..

நன்றி..

கனவுகளைத் தின்பவன்...

2011-11-16T10:43:00.000-08:00

கனவுகளின்

சம்பவக் கோர்வை

எப்போதும் எனக்கு

பிரம்மிப்பு..

ஓர் தேர்ந்த

திரைக்கதை போல.,

காட்சியமைப்பின்

யதார்த்தம் குலையாமல்

நிதர்சனத்தைக் காட்டிலும்

தெளிவும் பொலிவும்

இழைந்தன கனவுகள்..

யதார்த்த வாழ்க்கை

இங்கே நைந்த சேலையாய்

இருக்க, கனவுகள்

ஆயத்தப் பட்டாடையாய்

ஜ்வலிக்கிறது..

நிஜங்கள் இங்கே

சுரணை இழந்து கிடக்கையில்

நிழல்கள் தொடு

உணர்வில் நெளிகிறது...!

சினிமாவில் ஓர் சோகக்

காட்சிக்காக விசும்பிவிசும்பி

கைக் குட்டையை நனைத்தவன்

அப்பா செத்ததுக்கு

கண்ணீருக்குப் பதில்

எச்சிலைத் துப்பி --

கன்னத்தில் இழுக்க வேண்டியாயிற்று...

கற்பனைகளுள்

சுலபமாக அடியாழம்

சென்று விடமுடிகிற என்னால்

உண்மைகளின் சமதளத்தில்

காலூன்றி நிற்கக் கூட

அனுமதி கிடைக்காத உணர்வு...

வெட்கப்படவும்

ஒளிந்துகொள்ளவுமே

அதிகம் பழகியிருக்கிறேன்...

யதார்த்தங்களோடு கைகுலுக்கவோ

புன்னகைத்து வரவேற்கவோ

பால்யம் தொட்டே

அன்னியப்பட்டு நிற்கிறேன்..

எல்லா நண்பர்களின்

வீடுகளுக்கும் அவர்களது

அனுமதியில்லாமலே கூட

சுலபத்தில் பிரவேசிக்க

முடிகிற என்னால் ---

"நீ இருக்கிறாயா?

உன் வீடு வரட்டுமா?"

என்று உரிமையில் கேட்கிற

நண்பனிடம் கூட

வெளியே இருப்பதாக

சொல்லிவிட்டு

மல்லாந்து

படுத்துக் கிடப்பேன்

என் அறையில்..!!

சுந்தரவடிவேலு

இது கதையல்ல நிஜம்..

2011-11-14T08:55:00.000-08:00

சாந்த சொரூபமாகத் தான் வீட்டினுள் நுழைந்தேன்... மகள் நன்கு உறங்கிக் கொண்டிருந்தாள்... வழக்கம் போல பரஸ்பரம் நானும் என் மனைவியும் புன்னகைத்துக் கொண்டோம்... இது அனிச்சையாக அன்றாடம் வழக்கமாக நிகழ்கிற விஷயம்..
மகள் விழித்துக் கொண்டிருக்கும் பட்சத்தில், என் வருகையை மிக ஆர்ப்பாட்டமாக வரவேற்பதோடு நான் அவளுக்காக என்னென்ன வாங்கி வந்திருக்கிறேன் என்கிற ரெய்டு நடக்கும்...
கடைசிக்கு ஓர் அஞ்சு ரூபா ஜெம்ஸ் மிட்டாயாவது இருக்கவேண்டும்.., இல்லையெனில் கேவலமாகப் பார்க்கும் என்னை அந்தப் பிஞ்சு...

வெளியே சுற்றி விட்டு வீட்டினுள் வருகையில் கைகால் முகம் எல்லாம் நன்கு அலம்பி விட்டு சொட்டுகிற ஈரத்தை ஈரிழைத்துண்டால் துடைத்து விட்டு அதன் பிறகே என் மகளை எடுத்து ஆசை தீர முத்தங்கள் பரிமாறிக் கொஞ்சுவது எனது வழக்கம்...
சமயங்களில் இந்த சுகாதாரம் குறித்த பிரக்ஞையை மறக்க வைத்து விடும் அவளது வரவேற்பு... வேர்வையிநூடே அவளைத் தூக்கிக் கசக்கி அந்த சின்னக் கன்னங்களை எனது மூக்கு போட்டுப் புரட்டி எடுத்துவிடும்..அப்போதைய அவளது சிரிப்பின் வீச்சு என் கொஞ்சுகிற வெறியை இன்னும் மேம்படுத்தும்..

சட்டையை அவிழ்த்து ஹாங்கரில் மாட்ட மறந்து ... மகளிடம் மாட்டிக்கொள்வேன் பல சமயங்களில்... சட்டைப் பாக்கெட்டில் இரண்டு கைகளையும் விட்டாள் என்றால் அவ்வளவு தான்... என் லைசென்சு, என்
ஏ டிஎம் கார்டு, இன்னபிற என் காகித சமாச்சாரங்கள் அனைத்தையும் ஒரு பிடி பிடித்து விட்டு ... கடைசியில் ரூபாய் நோட்டுக்களுக்கு வருவாள்..
போட்டுக் கசக்குவாள்.. எனக்கு டென்ஷன் ஆகிவிடும்... சாமான்யத்தில் வாங்கிவிடவும் முடியாது.. கிழித்து விடமாட்டாள்.., பயக்கவேண்டாம் என்று மனைவி வேறு அட்வைஸ்... அதை டைவெர்ட் செய்ய மாற்று சம்பவம் ஒன்றைக் கண்டுபிடித்தாக வேண்டும்... இப்படி என் மகளின் நிமித்தம் பல innovation நடக்கும் அன்றாடம்..

பசியில் சாப்பிட உட்காருகையில் ருசி குறைபாடு கண்டு என் ஆண்மை பொங்கி எழும்... பசி ருசியறியாது என்பது எதிர்காலத்தில் நான் பிச்சைக்காரன் ஆன பிறகு வேண்டுமானால் ஒத்து வரும்... இப்போதைய அவகாசத்தில், கருவேப்பிலையும் கடுகையும் கூட அனுபவித்து ரசித்து ருசிக்கிற மனோபாவத்தில் நானிருக்கிறேன்...
இன்றும் அப்படித்தான் நிகழ்ந்து விட்டது... சாந்த சொரூபமாக உள்ளே வந்தேனா, மகள் தூங்கிக்கொண்டிருந்தாளா, .. கைகால் முகம் அலம்பி விட்டு வந்து சாப்பிட உட்கார்ந்தேனா, சரியான பசி... சாப்பிட ஆரம்பித்தாலோ, சாம்பார் சரியில்லை, ரசத்தில் தூக்கலாகப் புளி... நாறுகிற மோர்... பிள்ளையைப் பார்த்துக்கொண்டு பொரியல் செய்ய நேரமில்லையாம்..

கன்னாபின்னாவென்று திட்டியாயிற்று...பாப்பா தூங்குகிற ஸ்மரணை கூட அறுந்து கத்தியாயிற்று...
ஆழ்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தவள், என் கதறலில் துணுக்குற்று விழித்துக் கொண்டு அழ ஆரம்பித்தது எனக்குள் ஓர் லஜ்ஜையை ஏற்படுத்திற்று., என் நடத்தை மீது எனக்கே ஓர் தாங்கொணா அசூயையை கிளறவைத்தது..

தூங்காமல் அடம் பிடித்துக் கொண்டிருந்த குழந்தையை மிக மெனக்கெட்டு சற்று முன்னர் தான் தூங்க வைத்தவளுக்கு மீண்டும் அவஸ்தையைக் கொடுத்து விட்டேன்... இனி அது சாமான்யத்தில் தூங்காது... நை நை என்று அரற்றி எடுத்து விடும்..
என் கோபங்கள் யாவும் வடிந்ததோடு, அழும் என் மகளைக் கொஞ்சுவதற்கான முஸ்தீபில் நான் இறங்க நேர்ந்தது...

என் மகள் மீதான என் மனைவியின் ஒருங்கிணைப்பும் ஐக்கியமும் என்னுள் பிரம்மிப்பை ஏற்படுத்துபவை... என்ன பசியிலும் குழந்தை சாப்பிடாமல் அவள் சாப்பிட்டதில்லை... யதார்த்தமாக ஒரு தும்மல் போட்டாலும் கூட அது குறித்து கவலை கொண்டு , அதற்கான மருந்தை தயார் செய்கிற துரிதம் அவளிடம்...

அங்கும் இங்கும் வெளியே சுற்றித் திரிந்து விட்டு உள்ளே வந்து குழம்பு ரசம் சரியில்லை என்று மனைவியைத் திட்டுகிற சம்பவம் புதிதல்ல... ஆனாலும் ஒவ்வொரு முறையும் அது ஓர் குற்ற உணர்வையும், மேற்கொண்டு அப்படி கோபத்தை வெளிப்படுத்தக்கூடாது என்கிற தீர்மானத்தையும் ... சுமந்தவாறே தான் திட்டித் தீர்க்க வேண்டியுள்ளது...

என் ரௌத்ரத்தை சமாளித்தாக வேண்டும், குழந்தையின் அடத்தை சரிக் கட்டியாக வேண்டும்... இப்படி அவஸ்தையான பொறுப்புகள் கூடிக்கொண்டே தான் போகின்றன என் மனைவிக்கு...

குழந்தையைக் காட்டிலும் பிரத்யேகமாகக் கொஞ்சத் தோன்றும் என் மனைவியை... சமயங்களில்..! அதற்காக அவள் வெட்கப் படுவாள் என்றெல்லாம் யோசிப்பதில்லை..

. இன்னும் என்ன, கொஞ்ச நேரத்தில் சாம்பாருக்காக கத்தித் தீர்க்கப் போகிறோம்..அதற்குள்ளாக எதற்கு கொஞ்சவேண்டும்? என்கிற காரணத்தாலேயே அந்தத் திட்டம் இன்னும் தள்ளித் தள்ளிப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது..!!

டெலிவிஷனும் குழந்தைகளும்...

2011-11-13T10:36:00.000-08:00

நம் வீட்டுக் குழந்தைகளுக்கு தொலைக்காட்சிப் பெட்டிகளை brilliant box ஆக அறிமுகப் படுத்துங்கள்...
நம்முடைய தப்பித்துக் கொள்கிற தந்திரங்களுக்காக எந்நேரமும் குழந்தைகளுக்கு கார்ட்டூன் நெட் வொர்கயும் போகோ வையும் திணித்துக் கொண்டிருக்காதீர்கள்... டிஸ்கவரியை, அனிமல் பிலாநெட்டை, செய்தி சானல்களை பழக்கப் படுத்துங்கள்..
அப்போது தான் அவசரத்துக்கு நாம் ஏதாவது செய்தி கவனிக்க வேண்டுமானால், தப்பிக்க முடியும்... அவர்கள் போக்கிலேயே அவர்களின் ரசனைக்கு மட்டும் விருந்து படைத்துக் கொண்டிருந்தோமேயானால், நம்மை சின்னாபின்னமாக்கி விடுவார்கள் குழந்தைகள்...

குழந்தைகளுக்கு டெலிவிஷனை வேடிக்கை பார்க்கிற ஜன்னலாகப் பயன்படுத்தப் பழக்காதீர்கள்.., மாறாக, அதனை ஒரு emergency exit ஆக உபயோகித்துப் பழக்குங்கள்...
கண்கள், மனது, கல்வி, விளையாட்டு, இவை அனைத்தையும் பாழ் செய்கிறது டிவி..

நாமும் மடத்தனமாக அந்தக் குப்பை நாடகங்களில் ஒன்றுவோமேயானால் , அது குழந்தைகளையும் தொற்றிக்கொள்ளும்... நாம் அந்த நாடக நேரங்களை மறந்தாலும் கூட அதுகள் அலாரமடிக்கத் துவங்கிவிடும் அந்த நேரம் வருகையில்...

ஆகவே பெரிசுகளும் கொஞ்சம் சிறுசுகளை மனசில் வைத்து செயல்படுவது சாலச் சிறந்தது...
நம் காலத்தில், அதாவது நாம் படிக்கிற காலத்தில், கரகரப்பான வானொலி அலைவரிசைகள் தவிர வேறு நாதியில்லை... அந்த அரைமணிநேர பாடல்களுக்காக விவசாய நிகழ்ச்சிகளை சகித்துக் கொண்டிருப்போம்... இன்னபிற அனத்தல்களைக் கூட அலட்சியம் செய்யாமல் கவனித்துக் கிடப்போம்.. விட்டால் அந்த அரைமணிநேர சினிமா பாடல்கள் பறிபோய்விடுமே..!..
ஆனால் இன்றோ... எம் பி த்ரீ என்ன, ப்ளூ டூத் என்ன, ... இன்னும் இத்யாதி என்னக்கள்..
வெள்ளிக்கிழமை ஏழரை டூ எட்டு ஒரு நான்கைந்து பாடல்கள் ஒளியும் ஒலியுமில் வைப்பார்கள்... அது சில சமயங்களில், அதரப் பழசாக வந்து மண்டை காய்ச்சும்...மற்றொரு வெள்ளியில் சற்றும் எதிர்பாராமல் புத்தம் புதுசாக அன்று ரிலீஸ் ஆன படப் பாடல்கள்... பாடல்களுக்கு முன்னர் அந்தப் படத்தின் ஸ்டில் நம் டிவி திரையில் விழுவதே பெருமையாக இருக்கும்...

இப்படி எல்லாம் ஓர் கட்டுப்பாடோடு நாம் வாழ்ந்து வளர்ந்து வந்தோம் என்று சொல்வது தவறு... டெக்னாலஜி அந்த அளவு மட்டுமே வளர்ந்திருந்தது.... அன்றைக்கும் இன்று மாதிரியே எல்லாம் பிரம்மாண்டமாக இருந்திருந்தால் வேண்டாம் போ என்றா சொல்லி இருப்போம்?...

நாற்பது தாண்டியும் மூக்குக் கண்ணாடியின் தேவை நம் அநேகம் பேர்களுக்கு இல்லை.. ஆனால் இன்றைய வாண்டுகள் முக்கால் வாசிக்கு கிழங்கள் போல சோடாப்புட்டி அவசியமாகி விடுவது வேதனையாகவும் விபரீதமாகவும் இருக்கிறது...
..
நாம தான் கஷ்டப் பட்டுட்டோம்..நம்ம குழந்தைகளாவது ஜாலியாக வளரட்டும் என்கிற போக்கு, நம்மில் பலருக்கு ஓர் நேரத்தில் முளைத்து விடுகிறது...
இருக்கட்டும்.., அதில் தவறில்லை..
ஆனால் அந்த சுதந்திரத்தில் - சில நாசுக்கான கட்டுப் பாடுகளைத் திணிப்பதும் மிக அவசியம்...
நன்றி..

சுந்தரவடிவேலு..

திருடனின் நேர்மை...

2011-11-09T10:27:00.000-08:00

நகைக்

கடையில்

ஒன்றரைப் பவுனை

ஒழுங்காகத்

திருடியவன்

--பெட்டிக்

கடையில்

எள்ளுருண்டை

திருடி

பிடிபட்டு

அடி வாங்கினான்...

இதற்கு முன்னர்

என்னென்ன

திருடி இருக்கிறாய்

என்கிற விசாரணைக்

கேள்வியில்...

நல்ல வேலையாக

"கடலை மிட்டாய்"

என்று மட்டும் சொல்லி

டபாய்த்து விட்டான்...

"ஓடிப் போடா

அற்பத்திருடா "

என்று விரட்டியடிக்கப்

பட்டான்...

அடுத்தநாள் மறுபடி

நகைக் கடையில்

தன் கைவரிசையைக்

காட்டினான்

நாலு சவரனில்

சங்கிலி திருடி...

இந்த முறை

எள்ளுருண்டைக்கு

ரெண்டு ரூபாய்

கொடுத்துச் சாப்பிட்டான்

அவன்..!!

ஜீவா இளையராஜா..

2011-11-06T10:26:00.000-08:00

இசைஞானி இளையராஜா அவர்களுடைய துணைவியார் ஜீவா அவர்கள் மாரடைப்பு நிமித்தம் சமீபத்தில் காலமானது குறித்து கவலை உணர்கிறோம்...

ஜீவா என்கிற பெண்மணி இளையராஜாவின் மனைவி என்பதைத் தவிர வேறு அடையாளங்கள் இல்லாத ஓர் கிராமத்து வெள்ளந்திப் பெண்ணாக இருக்கக்கூடும் என்றே அனுமானிக்கிறோம்...

--ஓர் ஆணின் ஆளுமைக்கும் அவனது திறன்களுக்கும் மௌனமான பின்புலமாக இருந்து க்ரியா ஊக்கிகளாக செயல்படுவது பெண்கள் என்று பொதுவாக ஓர் கருத்து உண்டு...

அந்த வகையில் இளையராஜாவின் வீரிய இசை ஞானத்துக்கு ஒருகால் ஜீவா என்ற பெண்மணி பின்புலமாக இயங்கியிருக்கக் கூடும்...

அப்படிப்பட்ட ஓர் அற்புதமான துணை, இனி இந்த உலகில் இல்லை என்கிற சோகம் இளையராஜாவுக்கு மட்டுமல்ல.., அவரது இசையிலும் பாடல்களிலும் அயராமல் லயிக்கிற நம் அனைவருக்குமே...!!

அன்னக்கிளி முதற்கொண்டு ஆரம்பித்த அவரது இசைப் பயணம், இன்றும் மெருகோடும் அழகோடும் விளங்கி வருகிறதென்பதில் மாற்றுக்கருத்துக்கு இடமில்லை...

தமிழ் பாடல்களின் அழகியலுக்கு ராஜாவின் இசையே அடிநாதமாய் விளங்குகிறது... மற்ற பாடல்கள் பல இருப்பினும், அவை கூட இளையராஜாவின் இசை வருடியிருக்கக் கூடாதோ என்கிற ஏக்கத்தைப் பரப்புகிற விதமாகவே அவரது இசை நமக்குள் ஓர் கிறக்கத்தைப் பரப்பியிருக்கிறது என்பதில் மிகையோ அய்யப்பாடோ இல்லை...!!

ஒரு துறையில் வல்லுனராக பெயரெடுத்த ஓர் நபரை பொதுவாக நாம் வியந்து கூறுகிற ஓர் வாசகம் யாதெனில் : ''இவுரு மாதிரி ஒருத்தன் இனி தான் பொறந்து வரணும்".. என்பது..
அப்படிப் பார்க்கையில், இளையராஜா மாதிரி ஓர் இசை வல்லுநர் முன்பு பிறக்கவுமில்லை, அவருக்கே பிறந்த கார்த்திக்கோ, யுவனோ கூட இல்லை..

பீதொவனும் பாக்கும் மொஜார்டும் ஓர் குறிப்பிட்ட இசைக் கோர்வையில் மட்டுமே வல்லுனர்களாக விளங்கி , அந்த ஓர் பிரத்யேகமான சொனாட்டக்களை மட்டுமே அபிவிருத்தி செய்து அவைகளில் புதுமை புகுத்தி பெயர் வாங்கினார்கள்... ஆனால் இளையராஜா, எல்லா பரிமாணங்களையும் மிக யதார்த்தமாக, மிக வீச்சாக , மிக வசீகரமாகக் கையாண்டார் என்றால் அது மிகையன்று... அவர் கையாண்ட அனைத்த வகை இசையுமே குறிப்பிட்ட அந்த சூழல்களின் வெளிப்பாடாகவும், மனித மனங்களின் வார்த்தைகளால் விளக்கவொண்ணா கடின உணர்வுகளை தன் இசையால் வெளிக் கொணர்ந்ததாகவுமே கொள்ளலாம்...

அத்தனை வகையறா இசை முறைகளையுமே மிக லாவகமாக மிக நேர்த்தியாக மிக ரசிக்கிற வகையிலே ராஜா பிரசவித்தார்...

பி ஜி எம் . என்று சொல்லப் படுகிற பின்னணி இசை உலகில் இளையராஜா தவிர வேறெந்தத் திரைப்பட இசை அமைப்பாளர்களுக்கும் இடமில்லை...

இப்போது ஒலிக்கிற புதுப் பாடல்களை கேட்பதே சாபம் போல உணர வைக்கின்றனர் இன்றைய இசை மேதைகள்... ஒரு முறை கேட்டு மறுமுறை கேட்கவே காதுகள், மனசு எல்லாம் சலிப்புணர்கின்றன... ஆனால் இன்றும் இளையராஜாவின் எத்தனையோ பாடல்களை, எத்தனை முறை திரும்பக் கேட்டாலும் அதே பரவசம் மேலும் மேலும் அடர்த்தி தான் காண்கின்றன...

ராமராஜன் படங்களுக்கும் டப்பாங்குத்து நடக்கிறது...சங்கீதத்துவம் ததும்பும் சலங்கை ஒலி போன்ற கர்னாடக பாணி படங்களுக்கும் மிருதங்கம் மிரள்கிறது.. .

இப்படியாக எல்லா கலவையான ரசனைகளிலும் தன்னை தன் இசையை மாற்றி அமைக்கிற வல்லன்மை இளையராஜாவுக்கு அமையப்பெற்ற வரம்...

திருமதி ஜீவா இளையராஜா ஆத்மா சாந்தி பெற பிரார்த்திப்போம்... மேற்கொண்டும் அவரது ஆத்மா , ராஜாவின் திறன்களுக்கு பின்புலமாக நின்று செயல்படட்டும்..

சுந்தரவடிவேலு..

காதல் கேன்சர்

2011-11-03T10:27:00.000-07:00

சரிந்து விடக்கூடிய

சாத்தியமுள்ள

விளிம்புகளில் கூட

மிக சாதுர்யமாக

உன்னுடன்

நடந்து விட முடிகிற

என்னால் --

தெளிவான

தேசிய நெடுஞ்சாலையில்

தடுமாற நேர்கிறது

நீ என்னைப்

புறக்கணிக்கையில்...!

தங்கத்திரவமாக

ஊற்றெடுக்கிற

காதல் ரசாயனம்

உடலின் மற்ற

நோய்க்கிருமிகள்

அனைத்தையும்

அழிக்கிற வல்லன்மை

கொண்டுள்ளது...

--ஆனால்

காதல் என்கிற

நோய்க்கிருமி

நம்மைத்

தின்று தீர்ப்பதை

நம்மாலேயே

உணர முடிவதில்லை

என்பதை விட

உணரவே பிடிப்பதில்லை...??

சுந்தரவடிவேலு

மழைக்கால ஞாபகங்கள்..

2011-10-31T21:28:00.000-07:00

மழையின் ருசியில்

மயங்கியது நாக்கு...

...

சின்னத் தூறலில்

நனைவதற்குக் கூடத்

தடை விதித்த

பால்ய காலங்கள்

மலரும் நினைவுகளாய்

இப்போது நனைந்துகொண்டே...!

ஒவ்வொரு மழையிலும்

ஓடிப்போய் நனையவே

என் ரசனைகள் பருத்திருந்தன...

ஆனால் தடை விதிப்பதைக்

கடமையாயும் கெளரவமாயும்

கருத்தாய்க் கொண்டிருந்தனர்

பெற்றோரும் மற்றோரும்...!

சிணுங்கிக்கொண்டே விலகி நிற்பேன்..

போகப்போக என் அடம்

அவர்களுக்கு பெரிய இம்சையாகவே,

குடைகொடுத்து இறக்கிவிடுவர்

மழையில் என்னை..

என் குடையை கொஞ்சம் மட்டும்

நனைய விட்டு

முழுதுமாக

நான் நனைந்து...மேற்கொண்டு

குடை நனையாமல்

பார்த்துக் கொள்வேன்...!!

மழையில் நனைகிற என்

திமிரை எவராலும் எப்போதும்

அடக்கவே முடிந்ததில்லை...

மழை வருகிற முஸ்தீபில்

வானம் பூச்சாண்டி காட்டுகிற

போதெல்லாம் , மக்கள்

ஏன் அப்படி துரிதம்

காட்டுகிறார்களோ என்று

எரிச்சல் வரும் எனக்கு...

இத்தனை ஜாக்கிரதை

காட்டுகிற மக்கள்

சளி காய்ச்சல் என்று

அடுத்த நாள் ஆஸ்பத்திரியில்

குவிகிறார்கள்...

இத்தனை கிழிக்கிறவன்

என் மகள் நனைகையில்

பதறாமலா இருக்க முடிகிறது?

அவசரமாகக் கைக்குட்டை

எடுத்து அந்த சின்ன

மண்டையைத்

துவட்டி விடாமலா இருக்க முடிகிறது??...

மானக்கேடு...

2011-10-29T10:58:00.000-07:00

இன்னும் இரண்டு

அல்லது மூன்று

மாதங்கள்

கால்களுக்கு வரக்கூடும்

என்கிற தகுதியில்

என் கால் செருப்புகள்

உள்ள நிலையில்...

மற்றொரு புதுஜோடி

செருப்புக்கு அவசியமும்

அவசரமும் என்ன என்கிற

கேள்வி என் மனைவியினிடத்து...

கண்காட்சி ஸ்டாலில்

மிகத் தரமானதென்று

உத்தரவாதமாகக் கூவியதைத்

தொடர்ந்து அலைமோதிய

கூட்டத்தில் நானும்

மயங்க நேர்ந்ததை விளக்கும்

பொறுமையற்று --

"வாங்கியாச்சு , விடு"

என்று மட்டும் சொன்னேன்...

ஒரு வருடம் வரக்கூடும்

என்று நம்பி ஒன்றரை

வருடம் வரை வந்த

ஒரு ஜோடி செருப்பு

ஒரு அவசர நடையில் அறுபட்டு

தெருவோரம் ஓரங்கட்ட வேண்டிய

சூழ்நிலை ஏற்பட்டது

சில வருடங்கள் முன்னர்...

--பிற்பாடு

பொருளாதார பலவீனமோ

அல்லது அந்த செருப்பை இழந்த

வேதனையோ... மேற்கொண்டு

சில மாதங்கள் வெறுங்காலோடு

தான் திரிந்து வந்தேன்...

அப்போதெல்லாம் என்

செருப்பில்லாத கால்கள்

குறித்த எந்தப் பிரக்ஞையும்

அற்றிருந்த என் மனைவி

இன்று

எனது முன்ஜாக்கிரதையை

கேவலப்படுத்துகிறாள் ..!!

அவளிடமுள்ள

ஐந்து ஜோடி செருப்புகளில்

எதைத் தேர்ந்தெடுப்பது

என்கிற அவளது

குழப்பங்களை மட்டும் ரகசியமாய்

அன்றாடம் ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

மானங்கெட்டுப் போய்...!!!

சுந்தரவடிவேலு..

பகிரங்க ரகசியம் ....

2011-10-25T18:29:00.000-07:00

எல்லா கூட்ட நெரிசல்களிலும்

எல்லா ஆண்களும்

"தன் முழங்கைகளை பெண்கள் மீது

யதார்த்தமாக ஸ்பரிசிப்பது எங்கனம்?"

என்று ஒரு புத்தகம் போடுமளவு

விஷயங்கள் வைத்திருந்தனர்...

--அதே யதார்த்தங்களுக்கு

பெண்களும் உடந்தை போல

பரஸ்பரம் ஸ்பரிசங்கள் நிகழ்ந்தன..!

கணவன் மார்களோடு வந்த சில பெண்கள்

முறைப்பதாக நடிக்க வேண்டியாயிற்று...

மனைவிகளோடு வந்த சில ஆண்கள்

மனைவிக்குப் பின்னாடி நடந்து

உரச வேண்டியாயிற்று...!!

தனித்து வந்த இரு பாலருக்கும்

உரசுவதென்பது

பதற்றமற்ற சுதந்திர நிகழ்வாயிருந்தது..!!

உடன்பாடோடு தனிமையில்

தழுவிக் கொள்வதற்கான

நிகரில்லை என்றாலுமே கூட

"யதார்த்தம் போன்ற உரசல்களுக்கு"

என்று ஓர் பிரத்யேகமான ரசாயனம்

எல்லோரிலும் சற்று

வீரியமாகவே வியாபித்துள்ளது தான்..

உணர்வுகள் நிமித்தமாய்

புலன்களுள் புடைத்தெழும் நெருப்பானது

வேள்வி ஜ்வாலைகளுக்கு

சற்றும் குறைந்ததன்று...!!!

சுந்தரவடிவேலு..

கனிமொழி...

2011-10-24T04:43:00.000-07:00

நான் எந்தக் கட்சிக்காரனும் அல்ல... என் சிறு மனிதாபிமானம் மட்டுமே இதனை எழுதத் தூண்டிற்று...

மகளின் கைகள் கம்பித்திரி பற்றி இருக்க....

எரிகிற தீபத்தில் அதன் முனையைக் காண்பிக்க..

சற்று நேரத்தில் பூக்க இருக்கிற தீப்பொறி குறித்த

மகிழ்ச்சியைக் காட்டிலும், அதன் நிமித்தமாக --

அந்த மகளின் முகத்தில் பூக்கும் சந்தோஷத்

தீப்பொறியில் குதூகலித்த அந்த தீபாவளிகள்...!!

இன்று--

அதே மகள் கம்பிகளைக் கைப்பற்றி இருக்க..

துக்கத்தீப்பொறி தந்தையின் நெஞ்சுக்குள்...!!

கொப்பளித்துக் கசிந்த அந்தக் கண்ணீர்ச் சூட்டில்

கன்னங்கள் வெந்தன...!!

நிரந்தரம் என்கிற தற்காலிகம்..

2011-10-22T04:25:00.000-07:00

உடலுக்கு நோயென்று ஏதேனும் வருகையில்....

"பற்றற்ற தன்மை" மீதாக ஓர் தனித்துவமான பற்று

வந்து விடுகிறது நமக்கு... இது சற்று வினோதமே..!!

ஆரோக்யமான தருவாய்களில் அல்லாத ஓர் வெறுமையுணர்வு..

பீதி கலவையான ஓர் ஆழ்ந்த அமைதி... நோயில்..!

வாழ்வின் அடர்த்தி நைந்து..,

அறுபடக் காத்திருக்கிற உத்தரவாதமில்லாத

வீணைத்தந்தியின் சாயலில்...

தற்காலிகமான ஆரோக்யமே கூட

நிரந்தரமென்பதான ஓர் மாயத் தோற்றத்தை

நம் எல்லோரின் வசமும் ஏற்படுத்தி விடுகிறது..!!

நிரந்தரமாகி விடுகிற சில நோய்களுமே கூட

தற்காலிகமானது என்பது போல,

மிகத் துரிதமாக குணமாகி விடுகிற பாவனையிலேயே

மரணம் வரையிலுமாக சமாளித்து வந்து விடுகிறது நம்முடன்..!!!

பணம் சம்பாதிக்கிற ... பொருளீட்டுகிற..

நமது வினய வியாக்யானங்களும் ...

சம்பாதிக்கவே தடுமாறுகிற நமது பலவீனங்களும்--

மரணத்தின் முன்னிலையில்

எவ்விதத் தகுதியுமற்றவைகளாகி விடுகின்றன...!!

கடவுளும் மனிதர்களும்...{நய்யாண்டி}

2011-10-15T12:05:00.000-07:00

நம் நிலை குறித்து சந்தோஷப்படுகையிலும் சரி, வேதனைப் படுகையிலும் சரி.. சுலபத்தில் கடவுளைக் காரணம் காட்டி விடுகிற போக்கு நம்மில் பலருக்கும் உண்டு... சந்தோஷப் படுகையிலும் கூட சற்று மறந்து விடுவோம்.. ஏதேனும் சங்கடம் வருகிறபோது மாத்திரம் உடனடியாகக் குற்றவாளிக்கூண்டில் நாம் நிறுத்த முயல்வது கடவுளைத் தான்...

செல்லாத பத்து ரூபாய் கொடுத்து பேருந்தில் பயணிக்க முடியாது.., சினிமா பார்க்கமுடியாது, டீ கடையில் டீ குடிக்க முடியாது... இங்கெல்லாம் அந்தப் பத்து ரூபாய்க்கு இத்தனைப் பிரச்சினை இருக்கையில்.... பூசாரி காண்பிக்கிற தட்டில் போடவோ , கோயில் உண்டியலில் காணிக்கையாக செலுத்தவோ சாமி எந்தத் தடையும் போடுவதில்லை...

--இப்படியாக கடவுளாகப்பட்டவர், எது நாம் செய்தாலும் பொறுத்துப் போகிறவராக இருக்கிற காரணமாக ... நமது பிரச்சினைக்கும் இவரே காரணம் என்று அவர் மீது குண்டு போடுபவராக நாம் இருக்கிறோம்..

வாய் திறந்து பேசுபவராக கடவுள் இருக்கும் பட்சத்தில், நாம் செய்கிற அக்கிரமங்களுக்கு நின்று கொள்ளாமல் அரசன் போல அன்றே கொன்று விடுவாரென்றே அனுமானிக்கிறேன்..

என்னா கொடும சார் இது? என்பது போல, சினிமாவுக்கு செல்கையில் டிக்கட் கிடைக்கணும் என்று சாமியிடம் வேண்டினால் கூடத் தேவலாம்..., நான் போயி உட்கார்ந்த பிற்பாடே படம் போட வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொள்கிறார்கள்...

எங்க ஊரு பஸ் இன்னும் போயிருக்கக் கூடாது சாமி... நான் படிச்ச கேள்வி பதிலே எக்சாம்ல வரணும் சாமி, இன்னைக்கு என்னோட ஆளு என்னைப் பார்த்து ஸ்மைல் பண்ணினா, உனக்கு ஒரு ஈடு தேங்கா சாமி..

சாமி என்பவர் முன்னர் இவ்வுலகில் இருந்தாரா என்கிற ஆய்வுகள் புளித்துப்போனவை... இப்போதும் இருக்கிறார் என்கிற நம்பிக்கைகள்...

-- இருக்கிறார் .. ஆனால் எதுவும் பேசாமல், நாம் நம் இஷ்டத்துக்கு எதனை செய்தாலும் பேசாமல்...

அப்படி நம் செய்கைகள் குறித்து உடனடி விமர்சனம் செய்கிற சாமி இப்போது இருக்குமேயானால் ... அது பேஜார் சாமி...

சாமி கல்லாக இருக்கிற வரைக்கும் தப்பித்தார்...ஏதோ ஒரு நேரத்தில் கோபித்துக் குற்றவாளிக் கூண்டில் சாமியை நிறுத்தினாலும், இன்னொரு முறை ஜட்ஜ் ஆக உட்கார வைத்து கை கட்டி வாய் பொத்துகிற பக்குவமும் மனுஷப் பசங்க கிட்ட உண்டு...

யுகம் யுகமா ஒவ்வொரு தினுசா இவுங்க வேண்டுறதை எல்லாம் சாமியும் பார்த்துக்கிட்டே தான் இருக்கார்...

ஸ்தபதி செதுக்கிய சிலை தான் என்றாலும், அதனையும் மறந்து .. அந்தக் கல்லையும் சாமியாக பாவித்துப் பார்க்கிற மனிதனின் பெருந்தன்மை, நிச்சயம் சாமிக்கே சிலிர்க்க வைக்கிற சமாச்சாரம்....

செதுக்கிய ஸ்தபதியே கோவில் திருவிழா கூட்டத்தில் வரிசையில் நின்று தான் சாமியைப் பார்த்தாக வேண்டும்...

அட நீங்க வேற... அந்த சாமியே வந்து நடுவில் புகுந்தாலும், .. "யோவ்.. யார்யா அது.. இங்க நிக்கிறவங்க என்ன இளிச்சவா பசங்களா? நீங்க தான் ரொம்ப புத்திசாலியா?.. பின்னாடி வாயா லைன்ல..."

இன்று வந்ததும் அதே நிலா?? SHORT STORY....

2011-10-10T09:30:00.000-07:00

இரண்டாமாண்டு கல்லூரி சென்று கொண்டிருக்கிற எனது மகளின் தோழி, என்னை காதல் வசப்படுத்திய விபரீதத்தை நான் எனது டைரியில் எழுதுவதைக் கூடத் தவிர்க்க வேண்டியாயிற்று...

"அங்கிள்" என்று வெள்ளந்தியாக என்னிடம் பேசுகிற, அப்பா ஸ்தானத்தில் என்னை நிறுத்திப் பார்க்கிற அந்த என் மகள் போன்ற பெண்ணிடத்து என் பொருந்தா காதல் மீது எனக்கே ஓர் தாங்கொணா அசூயை...

குற்ற உணர்வோடு சரிவர சாப்பிடக்கூட பிடிபடாமல் அலுவல் கிளம்புகிறேன்... என் நடவடிக்கையின் மாறுதல்களை சுலபத்தில் அடையாளம் கண்டு கேள்வியாகப் பார்க்கிற என் மனைவியின் முகம் ஓர் அவஸ்தை என்றால், என் தன்மை குறித்த எவ்வித சந்தேகங்களும் அற்ற என் மகள் சுபா முகமாகட்டும், அந்தத் தோழிப் பெண் கவிதா வாகட்டும்... பேரவஸ்தை எனக்கு...!!

இவ்வித சூழல்களோடு டிவி நாடகமோ, சினிமாவோ வேண்டுமானால் சுவாரஸ்யத்தோடு பார்த்துக் கொண்டிருக்கலாம், ஆனால் உண்மையாக எனக்கே நடக்கிறதென்றால், .. எங்கே போய் கொட்டித் தீர்க்க?

சில விஷயங்கள் ஓர் பிரத்யேகமான பின்புலத்தோடு தான் நடக்கிற சாத்தியம் கொண்டுள்ளன... இந்த விஷயமும் அப்படி ஓர் பின்புலத்தோடு தான் நிகழ்கிறது என்கிற உள்ளுணர்வொன்று என்னுள் கிளர்ந்து கொண்டே தான் இருக்கிறது...

இந்த மாதிரியான காதல் உணர்வுகள் யாவும் ஓர் பிராயத்தில் எனக்குள் நேர்ந்தவை தான்... ஒரு தலையாகவும், பிறகு இருதலையாகவும் அந்த அனுபவம் அடர்த்தி கண்டது... அதில் சிலிர்த்து இறுகிய இருதயம் இன்னும் அதே பாறையின் திணவில் தான் என்னுள் படிமானமாகிக் கிடக்கிறது..

காதல் இருதலையாகிக் கூட தோல்வி காண நேருமாயின் அது மாபெரும் சாபமன்றோ?... ஒருதலைக் காதல்கள் கூட வெற்றிவாய்ப்பினை எட்டிப்பார்த்த சம்பவங்களை எல்லாம் தரிசித்து வியந்தவனுக்கு... இருவரும் ஓடி ஓடி ஆசை தீரக் காதலித்த ஜோடிகள் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக அறுபட்டுப் பிரிவதென்பது உலகமகா சோகமல்லவா??

அதற்கான காரணிகள் பெற்றோர் என்றால் கூட ஜீரணிக்கலாம்..., சம்பந்தப் பட்ட காதலியே காரணம் என்றால்?.. அப்படி ஆயிற்று என் காதல் கதை... என் தகுதியும் செல்வாக்கும் அவளுக்கு நான்காம் தரமாகி விட்டன... அவளைப் பெண் பார்க்க வந்த மாப்பிள்ளையின் அந்தஸ்த்தை ஒப்பிடுகையில்..!!

பெண் பார்க்க வருகிற வைபவத்தையே ஓர் இழவு சேதி போல என்னிடம் புலம்பிக்கொண்டிருந்தாள்... எப்படியோ அதனைத் தவிர்க்கச் சொல்லியும், ஊருக்குள்ளேயே அவர்களை விடாமல் விரட்டி விடுமாறும் தான் என்னிடம் அழாத குறையாக கட்டளைகள் விடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்...நான் தான் கேனப்பயல், "விடுடி .. சும்மா பொலம்பாதே.. வந்தா வந்து பார்த்துட்டுப் போகட்டும்.. நீயும் பார்க்கற மாதிரி பார்த்துட்டு புடிக்கலைன்னு சொல்லிடு" என்று புத்திசாலி போல ஐடியா கொடுத்தேன்..

ஆனால் வந்தது ஆப்பு... மாப்பிள்ளையின் ஆஜானுபாகு, அரசாங்க உத்தியோகம், சம்பளம், எல்லாம் அம்மணியை தலைகுப்புறத் திருப்பி விட்டது.. மேற்கொண்டு என்னைப் பார்ப்பதை ஓர் இழவு போல உணர ஆரம்பித்து விட்டாள்...

என்னென்னவோ செய்யத் திட்டமிட்டு , "என் கையால உன்னை கொல்றேன் பாரு" என்றெல்லாம் வீர சபதமேற்று...

ஓர் தருவாயில்--- சீ போடி நாயே..போயும் போயும் உன்னைக் கொன்னு என்னோட வாழ்க்கையை நான் தொலச்சுக்கனுமா? என்கிற தீர்மானத்தில், என் வாழ்க்கையை வேறு கோணத்தில் நான் செலுத்த நேர்ந்த .. ... அந்த சம்பவங்கள் யாவும் நிழலாடுகிறது...

இன்று எனக்கும் ஓர் நல்ல மனைவி, வெளியூரில் படிக்கிற மகன், உள்ளூர் கல்லூரியில் படிக்கிற மகள் என்று நேர்த்தியாகத் தான் வாழ்க்கை நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது... ஆனால் பாருங்கள் --

இப்படி ஓர் காதல் இப்பொழுது...

அதற்கான காரணத்தை நான் திடீரென்று ஓர் நடுராத்திரியில் தூக்கத்தின் நடுவே உணர நேர்ந்தது...

--அந்தக் கவிதாவினிடத்து, என் முன்னாள் காதலி கல்பனாவின் முகச்சாயல்..

முன்னாளில் உயிருக்கு உயிராகக் காதலித்த ஓர் பெண்ணின் முகம் இவ்வளவு தாமதமாக நினைவில் எழுகிற விபரீதம் அதிசயமாக இருக்கிறது எனக்கு... அந்த முகத்தைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் அல்லவா கல்பனா அங்கே வந்திருக்க வேண்டும்?.. அப்படி அப்பட்டமாகவா இருக்கும் முகம்? ஏதோ சாயல்கள் தானே??

இந்தக் குழப்பங்களின் நிமித்தமாக எனக்கு கவிதாவை உடனடியாகப் பார்த்தாக வேண்டும் போல அவசரம் தொற்றிக்கொண்டது...

என்னவோ சொல்லி வைத்தாற்போல கவிதா அடுத்த நாள் அவள் அம்மாவோடு என் வீடு வந்தாள்... அவள் அம்மா, ---- கல்பனா..

என்னைப் பார்த்துக் கும்பிட்டாள்... நானும் பதிலுக்குக் கும்பிட்டேன்..

எனக்கு உடனடியாக ஞாபகம் வந்து விட்டது.. அவள் என்னை சுத்தமாக மறந்து விட்டாள் போலும்..!! எந்தப் பழைய சங்கதிகளும் அவளில் பிரதிபலிக்கவில்லை..

--கல்பனாவிற்கு மறப்பதென்பது அப்போதும் சரி, இப்போதும் சரி .. பெரிய விஷயமில்லையே!!!

வழக்கம் போல மறுபடி ஒரு நாள் கவிதா என் மகள் சுபாவைப் பார்க்க என் வீட்டிற்கு வந்தாள்..

அனிச்சையாக நான் அவளைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தேன்.. அவளும் பதில் புன்னகை செய்தாள்.. இந்த முறை அவளது புன்னகையில் அந்தப் பழைய வெள்ளந்தி மறைந்து விட்டிருப்பதாகத் தோன்றியது எனக்கு..!!

எங்கேயும் எப்போதும் .. {பட விமரிசன முயற்சி}

2011-10-05T01:22:00.000-07:00

உண்மை சம்பவம் கூட இவ்வளவு வேதனைகளும் கோரங்களும் நிரம்பி இருக்குமா என்பது சந்தேகமே... ஆனால் திரைக்காக மெனக்கெட்டு , அதனைப் பார்க்கிற ரசிகர்கள் எல்லாரையுமே சிறிது நேரம் திகைக்கவும் வேதனைப்படவும் வைத்து விட்டார் டைரக்டர்... இது அவருக்கும் அவரது திரைக்கதைக்கும் மிகப்பெரிய வெற்றி என்ற போதிலும், ஓர் தாங்கொணா சோகத்தை இப்படித் தத்ரூபப்படுத்துகிற முயற்சி வேண்டாமென்றே தோன்றுகிறது.....

இன்னும் விமானத்திலும் சொகுசுக் கப்பல்களிலும் பயணம் மேற்கொண்டு மாபெரும் விபத்துக்களுக்கு உள்ளாகி மரணிப்பவர்களை யோசிப்போமேயானால் இந்த உலக வாழ்க்கை அற்ப புல்லைக் காட்டிலும் கேவலமாகப் புரிபடத் துவங்கி விடும்.... தியான முறைகளும் யோகா முறைகளும் இம்மாதிரியான பற்றற்ற தன்மைகளை ஊக்குவிப்பதில் தான் பிரயத்தனங்கள் மேற்கொள்கின்றன... ஆனால் இம்மாதிரி எந்த விபரீதங்களும் நிகழாமலே அம்மாதிரியான பற்றற்ற தன்மைகளுள் பயணிப்பதற்கான தளங்களை அமைத்துத் தருகின்றன...

ஆனால் இயல்பில் ஒரு மனிதன் இவ்வித கோர சம்பவத்திற்கு பிற்பாடே வாழ்க்கை மீதான நம்பிக்கைகளையும் பிடிப்பையும் இழக்க நேர்கிறது...அதுவும் கூட, சில வாரங்களோ மாதங்களோ...மீறினால் சில வருடங்களோ...!!

ஆனால் பற்றற்ற தன்மைகளை பின்பற்றுகிற குழாமிடம் பொருளீட்டுகிற திறன் இருக்குமா மற்றும் எதையேனும் புதிதாகக் கண்டுபிடித்து சமுதாயத்திற்கு நன்மை பயக்க வைக்குமா என்பதெல்லாம் பதில் சொல்ல முடியாத கேள்விகள்...

பற்றும் வேண்டும், பொது நல நோக்கும் வேண்டும், எதையேனும் சாதித்து அதனை சமுதாயத்திற்கு சமர்ப்பிக்கிற மாண்பு வேண்டும்...

ஓர் படத்தை விமர்சிக்கத் துவங்கி, வேறெதையோ யோசிக்க நேர்கிற அளவு ஆழமாகவும் அழகாகவும் இருக்கிறது எங்கேயும் எப்போதும்...

ஜெய்யின் நடிப்பு ஓர் அற்புதமென்றால், அஞ்சலியின் நடிப்பு ஓர் அற்புதம்... அது போக சென்னையை கண்டு மிரள்கிற, மிகவும் யதார்த்தமாக சந்தேகப்படுகிற அனந்யாவும், அவரது guide ஆக செயல்பட்டு காதலனாகிறவராகட்டும், ஆனந்யாவின் அக்கா, ஜெய்யின் அம்மா, ...

இத்தனை பாத்திரங்களை வடிவமைத்து, அவர்களுக்கெல்லாம் ஓர் முந்தைய

சுவாரஸ்யமான வரலாறுகளைப் பதிவு செய்து,.. இவர்களுடைய அந்த வரலாறுகளோடு இந்தக் கொடுமையான விபத்துக்களை இணைத்து நமக்குக் காண்பிப்பது கண்ணீர் வரவழைக்கிறது..

பேருந்தில் பயணிக்கிற அந்தப் புதுமணத்தம்பதிகள், துபாய் சென்று திரும்புகிற தந்தை, அவருக்கான அவருடைய மகளின் போன் கால், ...

ஐயோ...தமிழில் இப்படி ஒரு படம் .. யாரும் இது வரை பார்த்திருக்க வாய்ப்பில்லை...

வெப்பம்...

2011-10-04T02:51:00.000-07:00

என் அந்தரங்க டைரி

வீட்டில் அங்கும் இங்குமாக

எறிந்தபடி தான் கிடக்கிறது...

என் டீன் வயது

சபலங்கள் துவங்கி,

ஓர் பிராயத்தில்

நான் காதல்வசப்பட்டது,

என் காதல் வெற்றிபெற்றது

பிற்பாடு தோல்வியுற்றது,

இன்னபிற எனது

சேஷ்டைகள் அனைத்தும்

அடங்கிய அந்த டைரியை

நானே மறுபடி வாசிக்க

பயப்படுவேன், மற்றும்

சங்கடப்படுவேன்...

மலரும் நினைவுகளில்

உழல அவ்வப்போது

அவா பிறக்குமேயானாலும்

அந்த டைரி தவிர்த்து

பிறவற்றில் லயிக்கவே முனைவேன்...!!

அப்படியான

அந்த டைரியை

மாற்று நபர் படிக்க நேர்கையில்

அதன் நிமித்தமான எனது

தர்மசங்கடங்கள் சொல்லி மாளாது..

பல முறைகள்

அதனை எனது பெட்டியில்

அடைப்பதற்கான திட்டம் வரும்..

ஆனால் ஏனோ அது

நடைமுறை சாத்யப் படாத

விதமாகவே முடிந்து போகும்..

சில விஷயங்கள்

சுலபத்தில் தீர்வு காண்பவை..,

ஆனால் ஒருவித சோபை யின்மையால்

அது நிறைவேறாத ,

நிறைவேறும் வாய்ப்பே அற்றதாக

நிலைபெற்றுவிடுகிற தன்மை

ஆச்சர்யமானது..

அப்படித்தான் அந்த எனது

டைரி, மனைவி கண்ணிலும்

வீட்டிற்கு வருகிற நபர்கள்

கண்ணிலும் ஊசலாடிக்கொண்டே

இருப்பது, எனக்குள் ஓர் வகை

அச்சத்தை உண்டு பண்ணிக்கொண்டே

இருக்கிறது...

ஒரு நாள் தீவிர முடிவெடுத்து

எறிந்து கிடக்கிற அந்த

டைரியை எரித்துவிடுவதே

உசிதம் என்று கருதி

--அதற்கு முன்னர்

ஒரேமுறை அதனைப்

படித்துவிட முடிவுசெய்து..

படித்து முடித்து....

ஒருவழியாக

எனது பீரோவின்

உள் அறையுள் வைத்துப்

பூட்டப்பட்டது அந்த டைரி...

"இன்னும் கொஞ்சம்

பாக்கி இருக்கிறது படிக்க,

அதற்குள் அந்த டைரியை

எங்கே போட்டீர்கள்?"

என்று என் மனைவி

கேட்ட போது..

நான் உயிரோடு எரியூட்டப்

படுவதாக உணர நேர்ந்தது...!!!

ஒவ்வொரு வீதியிலும்...

2011-09-26T21:30:00.000-07:00

விதிகளின் நிமித்தமான

பேதங்கள் அபேதங்கள்

யாவுமே --

காரண காரியங்களுக்கு

அப்பாற்பட்டவை...

பேரன் பேத்தி எடுத்த

பக்கத்து வீட்டுத் தாத்தா

இன்னும் தீவிர

புணர்ச்சியில் ஈடுபடுகிற

சங்கேதம் அனைத்தையும்

என் செவிகள் உணரும்...

ஐந்துமாதக் குழந்தை

வயிற்றில் இருக்கையில்

பைக் விபத்தில் சில மாதங்கள்

முன்னர் இறந்து போன

இளவயதுக் கணவன்

எதிர் வீட்டில்...

கள்ளக்காதலைக்

கண்டும் காணாத

வீரப்புருஷன் ஒரு வீட்டில்..

நல்ல மனைவியை

சந்தேகப்பட்டுக் கொல்லாமல்

கொல்கிற கொடூரன்

இன்னொரு வீட்டில்...

மூன்றாவதும் பெண்ணாகவே

பிறந்ததால் தொட்டில்

குழந்தை அமைப்பிடம்

ஒப்படைக்கிற தீர்மானம்

ஒரு வீட்டில்...

கல்யாணமாகி

வருடம் ஆறாகியும்

புழுப்பூச்சி இல்லை என்று

சிகிச்சை எடுத்துக்கொண்டிருக்கிற

தம்பதி ஒரு வீட்டில்....

குதூகலம் கும்மாளம்

ஒரு வீட்டில்,

குடிகாரன் தொந்தரவு

மற்றொரு வீட்டில்...

ஒவ்வொரு வீட்டிலும்

இத்தனை வில்லங்கத்தை

வைத்துக்கொண்டு --

ஒன்றுமே நடக்காத மாதிரி

நாசுக்காய் நீண்டு

கிடக்கிறது வீதி...!!

பலூன்காரனும் குழந்தைகளும்....

2011-09-26T11:25:00.000-07:00

விற்பதற்கு முன்னர்

வெடிக்காமலிருக்க

வேண்டும்!....

விற்றபின் வெடிக்குமானால்

பிரச்னையில்லை...

அடுத்த பலூனுக்கு

உடனடி ஆர்டர் கிடைக்கும்...!!

அவன் தாத்தா பலூன்

விற்ற காலங்களில்

ஊதி ஊதியே

சாகவேண்டியாயிற்று...

--அவன் அப்பன்

சோம்பேறி ..

ஆள் போட்டு

ஊதவைத்துக்கொண்டிருந்தான்..

நவீன காலம்

அவனை ஊதுவதை

சுலபமாக்கியிருந்தது..

சைக்கிள் பம்பும்

இன்னபிற காற்றுநிரப்பும்

உபகரணங்களும்

சந்தையில் சல்லிசாகக்

கிடைக்கப் பெற்றன...

எல்லா குழந்தைகளும்

அவனது பலூனுக்காக

அழுதுகொண்டிருக்கையில்

அவனுக்கேனோ

இன்னும் குழந்தைப்

பேறில்லை...

அவன் மனைவி

அடிக்கடி தூக்கத்தில்

உளறு வாளாம்..

"அந்த மஞ்ச பலூன்

யாரு கேட்டாலும்

கொடுத்துடாதீங்க.. நம்ம

பாப்பாவுக்கு வேணும்"

அடுத்த ஒரு நாளில்

அதே மாதிரி

சிகப்பு பலூனுக்கு...

-இதனை எங்களிடம்

சொல்லிக்கொண்டு

சிரிப்பான்...

அவனது உள் அழுகையை

நான் அறிவேன்..

எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்..

2011-09-25T09:17:00.000-07:00

இன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை ... மாலை மணி 4 .30 க்கு திருப்பூர் அரோமா ஹோட்டலில் பிரபல எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் அவர்களை நேர்காணல் நிகழ்ச்சியில் சந்திக்கிற வாய்ப்புக் கிடைத்தது....

மிகவும் அற்புதமான நிகழ்வாக இருந்தது... 3 மணி நேரம் நழுவியது தெரியாத லாவகம்... இன்னும் சில மணி நேரங்கள் தொடர்ந்திருந்தாலுமே கூட நழுவுவது தெரியாத ரம்மியமாக இருந்தது அவர் பேசியது...

அவரது படைப்புகள் எனக்கு பரிச்சயம் இல்லாத காரணத்தால் அவரிடம் எது பற்றி கேட்பதென்கிற தெளிவின்றி எதுவும் கேட்காமல் கேட்பவர்களையும், அதற்கான அவரது நாசுக்கான பதில்களையும் ரசித்துக்கொண்டிருந்தேன்...

மேற்கொண்டாவது அவரது படைப்புகளை வாசித்துப் பார்க்கவேண்டும் என்கிற அவா பிறந்தது...

இப்படித்தான் எவ்வளவோ நல்ல எழுத்தாளர்களின் எழுத்துக்கள் அடையாளம் தெரியாத அனாமதேயத்தில், அசந்தர்ப்பமாகக் கூட அறிமுகம் ஆகாமல் விரயமாகி விடுகிற விபரீதங்கள் அநேகம் நேர்ந்து விடுவதுண்டு...

நல்ல வேலையாக என் நண்பர் ரவி அவர்கள் சொன்ன தகவலின் அடிப்படையில் நான் விஜயம் செய்து மாலைப்பொழுதை சோலைப் பொழுதாக்கி மகிழ்ந்தேன்...ஆனால் ரவி அவர்கள் ஏதோ காரியம் நிமித்தம் நிகழ்ச்சிக்கு வர இயலவில்லை..

தேசாந்திரியாக ஊர் சுற்றுகிற தன்மையை அவர் விவரித்த விதம் அபரிமிதமான சுவாரஸ்யமாக இருந்தது... ஏற்பாடு செய்திருந்த இயக்கத்தின் இலக்கிய ரசனை மெய் சிலிர்க்கச் செய்தது...

இப்படியெல்லாம் அங்கங்கே கூட்டங்கள் நிகழ்ந்த வண்ணமே உள்ளன... தகவல் பரிமாற்றம் இல்லாமல் யாவும் தவறி விடுகின்றன... பொன்னாகக் கழிய வேண்டிய மணித்துளிகள் பொறுப்பற்றுக் கழியவிழைகின்றன...

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் அவர்கட்கு தாகூர் விருது கிடைத்ததாக அறிவித்திருந்தார்கள்..அது மிகவும் உயரிய விருது, உலக நாடுகள் தோறும் அவரது எழுத்துக்கள் அந்தந்த நாட்டின் மொழிகளில் பெயர்வதற்கான வாய்ப்பு அதிகம் உள்ளதாகவும் , பிற்பாடு அது உலக அங்கீகாரம் பெரும் வாய்ப்பும் உள்ளதாக தெரிவித்தார்கள்...அதற்கான முழுத் தகுதியும் உள்ளடங்கிய நபர் தான் அவர் என்பதை உணர்கிறேன்.

நடிகன்...

2011-09-24T10:58:00.000-07:00

அவன் மிகவும்

அற்புதமான நடிகன்..

பல படங்களில்

பிணமாக நடித்திருக்கிறான்

தத்ரூபமாக...!

நிஜத்தில் ஒருநாள்
வழக்கத்துக்கு மாறாக

அல்லது வழக்கமாக

செத்துப் போனான்..

நடித்த போதிலிருந்த

தத்ரூபம் நிஜத்தில்

தொலைந்து போயிருந்தது...

குறட்டை விட்டவாறு

தூங்குவது போல

தெரிகிறது --

அவன் இறந்து கிடப்பது!!

சேவல் கோழி..

2011-09-21T22:50:00.000-07:00

சிறகுகள் கொடுத்தும்

பறக்க சாத்தியமில்லாத

சாபக்கேட்டில் நாங்கள்...

சிட்டாய்ப் பறக்கிற

சாதுர்யத்தை எங்களுக்கும்

வழங்கியிருந்தால்

உங்கள் அடுப்பில்

ஒவ்வொரு ஞாயிறும்

குழம்பாகக் கொதித்துக்

கொண்டிருக்க மாட்டோம்...

வீசி வீசி தானியம் போட்டது

எங்கள் பசிக்கென்று நினைத்துவிட்டோம்..

கஸ்டமர் கேட்கிற

எடைக்கூடுதலுள்ள கோழிக் கென்பதை

கால்கள் பிடித்து தராசில்

வைக்கையில் தான் புரிகிறது

இந்த ஐந்தறிவு ஜடத்துக்கு....

எந்த ஜீவகாருண்ய இயக்கத்துக்கும்

எங்களுக்காக வாதாட வக்கில்லை..

வக்கீலில்லை...

கொஞ்சகாலம் கோயிலில்

கொல்வதை நிறுத்திப்பார்த்தனர்...

அப்புறம் சாமிக்கே அது

பொறுக்கவில்லை போலும்...

சீக்குகோழியாயிருந்தாவது

செத்துப்போலாமே தவிர

கறிக்கடைக்கூண்டில்

வெளியே கையில் பையை

வைத்துக்கொண்டு நிற்கிற

பிணந்தின்னிப் பசங்கள்

மூஞ்சியில் முழிக்கவே

கூடாதென்பது எங்கள் பிரார்த்தனை..

Dinamalar Videos - Breaking News videos, Live News Videos, News Videos Online, Latest Video

2011-09-16T03:18:00.000-07:00

Dinamalar Videos - Breaking News videos, Live News Videos, News Videos Online, Latest Video

திருட்டுப்பயலின் டைரியிலிருந்து..

2011-09-11T09:27:00.000-07:00

உன் மெல்லிய சங்குக் கழுத்து காயமாவதில், அதில் நீ வலியில் தவிப்பதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை...

வன்முறைகள் ஏதுமற்று உன் கழுத்துச் சங்கிலியை கபளீகரித்தாக வேண்டும்...

உடனடியாக தொலைந்தது புலப்படாமல் நீ சற்று நிமிடங்கள் கழித்து உணர்ந்து , அதற்காக மற்ற பெண்கள் போல வருத்தமுறாமல் மிக சாதரணமாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்...

நல்ல வேளை.. கழுத்து சேதப்படாமல் போயிற்றே , வாழ்க திருடன் என்று நீ மலர்ச்சியோடு வாழ்த்தவேண்டும்...

அதில் நானும் என் தொழிலும் செழிப்புற வேண்டும்...

நகை புனைவதில் சேதாரம் இருக்கலாம்... ஆனால் அது ஓர் பெண்ணால் அணிந்திருந்து பிடுங்கப்படுகையில் எவ்வகை சேதாரமும் அவளது உடலுக்கோ மனசுக்கோ நேரக்கூடாது என்பது இந்தத் திருடனின், அவா மற்றும் பிரார்த்தனை..

ஒவ்வொரு முறை வழிப்பறி செய்கையிலும், எவரது கையிலும் மாட்டி தர்மடி வாங்குகிற கற்பனைகள் மேலோங்கும் என்றாலும், அவ்விதம் அசம்பாவிதம் எதுவும் நிகழக்கூடாது என்பதற்காக அரசமர விநாயகருக்கு நூற்றியெட்டு ஈடு தேங்காய்கள் போடப்படும் என்பதாக பிரார்த்தனை...

படித்த காலங்களில் பாஸாக வேண்டும் என்கிற வேண்டுதலைக்கூட செவ்வனே நிறைவேற்றாத விக்னேஸ்வர் , இன்றைய என் கபடக் கபடிகளில் வெற்றிப்புள்ளிகளைக் குவிக்கத் துணை வருவது பரமாச்ச்சர்யம்.....

நான் அந்தப்பெண்ணிடம் களவாடுவதை அவளே ரசித்து என் மீது காதல் வசப்பட வேண்டும் என்பது என் மற்றுமொரு நூற்றியெட்டுத் தேங்காய்களுக்கான பிரார்த்தனை..

அதனையும் செவ்வனே நிறைவேற்றுகிற ஆற்றல்களும் உரிமைகளும் கடவுள் வசமுண்டு என்பதை என் களவாணி பய நெஞ்சரியும்...

எல்லா பிரார்த்தனைகளும் நிறைவேறுகிறதே என்ற போதிலும் வேண்டிக்கொண்டது போல தேங்காய் போடுகிற கெட்ட பழக்கம் என்னிடமில்லை.. சாமியை ஏமாற்றுவதால் தான் "இவன் நம்மையே ஏமாற்றுகிறான்... மக்களும் இவனிடம் ஏமாறட்டும்" என்று சபித்திருப்பாரோ?? அவரது சபிப்பு கூட எனக்கு வாழ்த்தாக மாறியிருக்கிற விஷயத்தை கடவுளே கூட புரிந்து கொள்ளவில்லையோ???

.ரௌதிரம் பழகாதே..!!

2011-09-09T21:20:00.000-07:00

இட்லிக்கு

வரவேண்டிய

சாம்பாரின் தாமதத்தால்

கன்னாபின்னாவென்று

சர்வரைத்

திட்டியாயிற்று....

சாம்பாரில்

உப்பதிகம் என்று

மறுபடி

திட்ட ஆரம்பிக்கையில்

தான்....

பர்ஸை

வேறு பான்ட்

பாக்கெட்டில் வீட்டில்

மறந்து வைத்து

விட்டு வந்தது

ஞாபகத்துக்கு

வருகிறது...!!

முத்தபுராணம்..

2011-08-28T10:12:00.000-07:00

குழந்தைக்கான

முத்த ரசாயனமும்

மனைவிக்கான

முத்த ரசாயனமும்

வெவ்வேறு வகை...

--அவை

வார்த்தைகளில்

பிடிபடாத

அமிலங்கள்...

வேண்டுமானால்

பொத்தாம் பொதுவாக

இப்படி சொல்லலாம்..

குழந்தைக்கான

முத்தங்களில் உள்ளவை

பால் சேர்ந்த அமிலம்..

மனைவிக்கான

முத்தங்கள் கள் சேர்ந்தது

என்று...

இந்த உதாரணமே

என்னவோ ஓர் மென்மையான

மேன்மையான விஷயத்தை

கொச்சைப் படுத்திய

குற்ற உணர்வில்

நெளியச் செய்கிறது...

"பச்சக்" என்று

வெறுமனே இதழ்

கொண்டு பதிக்கிறோம்...

அது, நபர்கள்

மாறுபடுவதற்கு ஏற்ப

உணர்வு நிலைகளையும்

மாறச்செய்கிறது...

காதல், காமம், பாசம்,

இந்த மூன்று தன்மைகளைத்

தாண்டி வேறு எந்த

உணர்வுகளுக்கும்

இடமளிப்பதில்லை முத்தங்கள்...

வைப்பவருக்கு

ஓரின்பம் என்றால்

வாங்குகிறவருக்கு நூறின்பம்....

தாமதிக்கப்படாமல்

பகிர்ந்தளிக்கப்படும் பண்டமாற்று

முத்தங்கள்...

திரும்பக்கிடைக்குமென்கிற

உத்தரவாதம் இல்லை என்றாலுமே

கூட, கொடுப்பதில் மட்டுமே

பேரின்பம் காண வைப்பவை முத்தங்கள்...

கொடுத்ததைக் காட்டிலும்

பன்மடங்கு திரும்பக்கிடைக்கிற

வாய்ப்புக்களுக்கும் இடமுண்டு...

சொல்லப்போனால்

முத்தமென்கிற செயல்

ஒன்றுமேயில்லை தான்...

ஆனால் அத்தனை மாயைகளையும்

தாண்டி ஓர் பரமானந்தம்

அங்கே இடம் பெறுவது ஆச்சர்யம் தான்...

அன்னா ஹசாரே

2011-08-28T01:05:00.000-07:00

பிஜ்ஜா, பர்கர், சில்லி சிக்கன் சில்லி மஷ்ரூம் , போன்லஸ் பிஷ், சுக்கா ரொட்டி, கொத்து பரோட்டா, எக் நூடுல்ஸ், மட்டன் கிராவி, பன்னீர் பட்டர் மசாலா, .. இதெல்லாம் செரிக்க பெப்சி கோக் , லெமன் சோடா, இதையும் தாண்டி, உவாக் என்று வாந்தி....

இப்படி வெறி பிடித்து சாப்பிட்டு அலைகிற கூட்டத்திற்கு நடுவே, முக்கால் நூற்றாண்டைக் கடந்து வாழ்ந்து வருகிற ஓர் மாமனிதர் அன்னா ஹசாரே... இரண்டு வாரங்களாக இந்த தேசத்தின் நலன் காக்க, லஞ்ச லாவண்யங்களை ஒழிக்கப் போராடி அன்னம் தண்ணி உண்ணாமல் போராட்டத்தை செவ்வனே நிறைவேற்றி இருக்கிறார்... இது ஏழை எளிய மக்களின் வெற்றி... பணப்பேய் பிடித்து திரிகிற கூட்டம் இனியேனும் திருந்தி வாழ ஒரு வாய்ப்பு...

காந்தியை பார்த்ததில்லை என்கிற அநேகம் பேர்களுடைய ஏக்கங்களைப் போக்கி இருக்கிறார் அன்னா...

ஆனால் இன்று பல தந்திர அரசியல் வாதிகள் உலா வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்... இவரது அஹிம்சையையே இம்சை என்று திரித்துக் கூறுவதற்கும், இவரையே ஊழல் வாதி என்று வதந்தி பரப்புவதற்கும் , கபட நாடகம் ஆடுகிறார் என்று பொய்யுரை கூறுவதற்கும் ... இவரது போராட்டத்தால் பாதிப்புக்கு உள்ளான பல பண முதலைகள் தயார் நிலையில் இருக்கின்றன..

இந்த நவீன யுகத்தில் நல்லதை கெட்டதென சொல்லவும், கெட்டதை நல்லதென சொல்லவும் பல மீடியாக்கள் உள்ளன... காலமும் கடவுளும் தான் நல்லதை நல்லதாகவே காண்பிக்கிற வல்லன்மை உள்ளவர்கள்... பார்ப்போம்...

இனியெல்லாம் கலியோ கலி??

2011-08-26T10:06:00.000-07:00

நடக்க நடக்க வேட்டி சேலையை உருவிக்கொண்டால் கூட அவை குறித்த பிரக்ஞை சிறிதும் அற்று செல் போனில் பேசிக்கொண்டு போகிறார்கள் ஆண்களும் பெண்களும்...

காதலும் கள்ளக்காதலும் இன்னபிற தகாத சகவாசங்களும் .. தேகம் மனம் எல்லாம் சுடசுட பொசுங்கி விடுமளவிற்கு விவாதங்கள் நொடி இடைவெளி கூட அற்று காரசாரமாக நடக்கின்றன..

பொண்டாட்டி இன்னாருடன் இவ்விதம் பேசுகிறாள் என்கிற சமாச்சாரம் புருஷனுக்குத் தெரிந்தால் அங்கே கொலை விழும் அளவிற்கு,

அதே விதமாக... புருஷன் பேசுவது மனைவிக்கு தெரிய வருமானால்...

இப்படி செல்போன் என்பது வாழ்க்கையின் கள்ளச்சாவியாக அநேகம் பேருடைய பெட்டிகளைத் திறந்து கொண்டிருக்கின்றது...

செல்போனை பொருத்தமட்டில் --

பிரயோகப்படுத்துகிற சாரார்களைக் காட்டிலும் அதிக விழுக்காடுகள் துஷ்ப்ரயோகம் செய்பவர்கள் தான் அதிகம் என்று குருட்டுத்தனமாக அடித்து சொல்லலாம்...

, செல்போன் பேசுவதால் மூளைக்கு பாதிப்பு, இதயத்துக்கு பாதிப்பு, ஆயுள் குறைவு என்கிற அறிவியல் ஆய்வுகள் யாவும் நக்கலான செய்தியாக உலா வருகின்றனவே யன்றி அவை குறித்து பயப்படுவதோ கவலைப்படுவதோ யாரும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை ..

..கலி முற்றப்போவதான அனுமானங்கள் சில வருடங்கள் முன்னர் இருந்தது... அப்படி எல்லாம் எதுவும் ஆகாது, எல்லாம் வதந்தி, மூடத்தனம் என்கிற ஆணித்தரமான விவாதங்கள் நிகழ்ந்தன... அப்படி எல்லாம் எந்தக் கலியும் வரப்போவதில்லை என்கிற தீர்ப்பு தான் ஜெயித்ததும் கூட...

ஆனால் இன்றைய நிலை?... எதிர்பார்த்த கலியைக் காட்டிலும் இங்கே எல்லாம் படுதீவிரம் அடைந்து ....

கலி முற்றி ரொம்ப நாள் ஆகி விட்டதாகவே தோன்றுகிறது...

நம்ம தலை எழுத்தைப் பார்த்தீங்களா? இந்தக் கலியுகத்தில் வாழ்ந்து தொலைக்கனும்னு இருக்கு...

.. .. இனி எல்லாம் கலியோ கலி தான்... கலி பாகம் ஒன்று, பாகம் ரெண்டு , பாகம் மூன்று என்கிற ரீதியில் நீளும் என்றே தோன்றுகிறது...

இனிய தோழிக்கு...

2011-08-24T23:19:00.000-07:00

உனக்கான

அலங்காரத்தைக்

காட்டிலும் நீ

அழகானவள்...

எனக்குப் போலவே

உனக்கும்

அது தெரியும்...

இன்னும் சொல்வதானால்

உன் மெருகை

குறைபாடாகக்

காண்பிக்கிறது

உன் அலங்காரம்..

--ஆனால்

ஊருக்கது புரியாது...

அது மயில்தோகையில்

பூக்களை செருகி

அழகு பார்க்க முயலும்..!!

இயல்பான அழகான

தோகையை மட்டுமே

ரசிக்கிற பாங்கான

ரசனை ஊரிடம் இல்லை..

எனது உனது

ரசனைகளை ஒத்தே

உந்தன் கணவன்

ரசனையும் இருக்குமேயானால்

நாம் இருவரும்

மிக மகிழ்வோம்...

--அல்லவெனில்

நம் அடுத்து

சந்திக்கிற

ஓர் சந்தர்ப்பத்தில்

அவரைக் குறித்தும்

கேலி பேசி

சிரிப்போம் என்றே

அனுமானிக்கிறேன்...

அசந்தர்ப்பக் கவிதைகள்...

2011-08-20T11:01:00.000-07:00

எழுதுகிற

சந்தர்ப்பங்கள்

வாய்க்காத போது

ஏதேதோ அர்த்தம்

நிரம்பிய சிந்தனைகள்

வழிந்தோடும்...

யாவற்றையும் மனதில்

நிறுத்தி மற்றொரு

தருணத்தில்

எழுத்தில் கொணர்வதற்கு

முனைகையில்

என்ன சிந்தித்தேன்

என்பதே மறந்து

புதியதாய் ஏதேனும்

சிந்தித்துக்கிறுக்க வேண்டிய

நிர்ப்பந்தங்களுக்கு

தள்ளப்பட்டே எனது

அனேக கவிதைகள்

பிறக்கின்றன...

செயற்கைக் கருவுறுதல்

மாதிரி... அல்லது

அவசரத்துக்குத் தத்தெடுத்த

மாதிரி...

இப்படியாக என் கவிதைக்

குழந்தைகளை நான்

உணர நேர்வது சற்று

சங்கடமே...

--ஆயினுமே

அவைகள் எனது

குழந்தைகள் தாமே...

நான் மறந்து விட்ட

மற்றும் என்னை

மறக்கடிக்க செய்த

அந்தப் போக்கிரி

சிந்தனைகளைக்காட்டிலும்

என்னையும் ஓர்

கவிதை கோதாவில்

நிறுத்தி கவிஞன் அந்தஸ்த்தை

பெற்றுத்தர முனைகிற

உடனடி சிந்தனைகளை

உடனடி கவிதைகளை

என் மானத்தைக்

காப்பாற்றிய குழந்தைகளாக

உணர்கிறேன்...

இந்தக் குழந்தைகள்

கூட என்றோ என்

மறக்கப்பட்ட சிந்தனைகளாக

இருக்கக் கூடும்..,

இன்றைய மறந்து

விட்ட சிந்தனைகளுமே கூட

இன்னுமொரு தருவாயில்

இதே மாதிரி

என் மானத்தைக்

கப்பலேற்றாமல்

காப்பாற்றுமென்றே கருதுகிறேன்..

தெய்வத் திருமகள் படம் superb..

2011-08-16T02:44:00.000-07:00

தெய்வத் திருமகள் படம் பார்த்தேன்... அற்புதம் என்று ஒரு வார்த்தையில் அவசரப்பட்டு சொல்லத் தோன்றுகிறது... ஆனபோதிலும், என்னால் இயன்ற அளவிற்கு அந்த அற்புதங்கள் என்ன என்று சற்று விலாவாரியாக விவரிக்கத்தோன்றுகிறது..

ஏற்கனவே இந்தப் படம் குறித்து பல வார மாத தின இதழ்கள் விமரிசனம் செய்திருக்கலாம்.., நீங்களும் அவைகளைப் படித்திருக்கலாம்...

எனது விமரிசனம் அவைகளை விட தெளிவாயிருக்கும் என்று சொல்வதற்கில்லை.. இதையும் தான் படித்து விடுங்களேன்...

விக்ரம் நடிப்பு சொல்லி மாளாது... துவக்கம் முதல் நிறைவு வரைக்கும் அதே அப்பாவித்தனமான மனோபாவங்களை முகத்தில் பிரதிபலிக்க செய்து பிரம்மிக்க வைக்கிறார்.... வக்கீலாக வரும் அனுஷ்காவின் நடிப்பு கூட சொல்லும் படியாக யதார்த்தமாக உள்ளது.. உதவியாளராக வரும் சந்தானமும் நன்றாக செய்துள்ளார்.. அந்த ஆரம்ப கட்ட நகைச்சுவை வயிறு குலுங்க சிரிக்க வைக்கிறது.. படம் போட்டு பத்து நிமிஷம் கழித்து வருபவர்கள் உள்ளே சிரித்துக்கொண்டிருப்பவர்களைப் பார்த்து பொறாமைப்பட வேண்டும், மற்றும் அந்த நகைச்சுவைக்குள் ஒன்ற முடியாமல் திணற வேண்டும்.. ஆகவே, படம் துவங்கும் முன்னரே உள்ளே இருப்பது உத்தமம்..

அந்தக் குழந்தை எக்ஸ்ட்ரீம்லி சூபர்ப்... என்ன ஒரு எக்ஸ்ப்ரஷன்.. என்ன ஒரு யதார்த்தம்.... கதைக்களமாகட்டும், பின்னணி இசை ஆகட்டும், ஒளிப்பதிவு , டைரக்ஷன் .. எல்லா அம்சங்களுமே அம்சம்... பல கட்டங்களில் கண்களில் நீர் கசியும்... ஆகவே கண்டிப்பாக ஒரு கைக்குட்டையை ரெடி யாக வைத்துக்கொள்க..

சலங்கை ஒலி, பூவே பூச்சூடவா போல என்னை மறுபடி மறுபடி பார்க்கத்தூண்டுகிற படமாக இது அமைந்துள்ளது... கண்டிப்பாக எல்லாரும் ஒரு முறையாவது அரங்கு சென்று பாருங்கள்.. பிற்பாடு சாவகாசமாக ஒரு நாள் DVD யில் அல்லது சன் டிவி யில் பார்க்கலாம்.. நன்றி..

காதல் குறிப்புகள்..2

2011-08-11T03:30:00.000-07:00

காதலில் பெரிய நிபுணன் போல காதல் குறிப்புகள் என்கிற தலைப்பில் பெரிய தொடர் எழுதிக் கிழிப்பவன் போல...நாலு வரி எழுதி விட்டு "தொடரும் " என்று நிறுத்தி இருக்கிறேன்... மறுபடி எப்படி அதனை தொடர்வது, எவ்விதம் தொடர்வது என்றே புரியவில்லை....

எழுதுவதென்பது பெருந்தவம் .. சும்மா தொடரும் என்று சொல்லி விட்டு ஒன்றையும் தொடராமல் இருப்பது அழகல்ல...

ஆகவே, எனக்கு தெரிந்த காதல் சங்கதிகள் யாவற்றையும் இதோ .., திணிக்கப் பிரயத்தனித்து விட்டேன்..

எப்படித்தான் ஜெயகாந்தன், சுஜாதா .. இத்யாதி எழுத்தாளர்களும் எத்தனை தொடர்கதைகள் புனைந்துள்ளனர்... அவர்கள் போடாத "தொடரும்" களா?.. நான் ஒரு தொடரும் போட்டுவிட்டே இந்தப் புலம்பு புலம்புகிறேன்..

அவர்களெல்லாம் தான் உண்மையான எழுத்தாளர்கள்...

சரி, விஷயத்துக்கு வருவோம்..

காதல்...

மனிதனுள் விளைகிற ஓர் நாகரீக உணர்வு... எவ்வளவோ உணர்வுகள் மனசுள் ஆலவட்டம் போட்டாலும், தம்பட்டம் அடித்தாலும்.. காதல் போன்ற ஓர் உன்னத உணர்வு வேறில்லை...

ஆனபோதிலும், உறவினர்களை சற்று நிலை குலைய செய்து விடுகிறது காதல்.. பாவம், எல்லாரும் மிகவும் வருந்தவும் வேதனைப்படவும் நேர்ந்து விடுகிற உணர்வாக .. ஓர் விஷத்தன்மையோடு மறுபுறம் வினோத பிரசன்னம் செய்கிறது காதல்..

அப்பாடி.. இனி அடுத்த முறை எழுதலாம்.. இப்போது விடை பெறலாம்..

தொடரும்

காதல் குறிப்புகள்..

2011-08-07T03:12:00.000-07:00

ஒன்று..

காதல உணர்வுகளின் முன்னிலையில் , காம உணர்வுகள் மிகவும் பின்தங்கியும் , வேண்டாத உணர்வுகள் போலவும் புரிபடுவது ஆச்சர்யமே... மனிதனில் காதல் உணர்வுகள் பூ பூத்த மாதிரி., காமம் பழுத்துத் தொங்கும் பழம் மாதிரி... இப்படியாக காதலும் காமமும் பல வகையறா வர்ணனைகளுக்கும் கற்பனைகளுக்கும் அந்த நாள் முதல் இலக்காகிக்கொண்டு வருகிறது...

இவ்விதமெல்லாம் எவ்வித கற்பனைகள் இல்லாதவர்களுக்குமே கூட காதலும் காமமும் இதே சேவைகளைத் தான் செய்துகொண்டு வருகிறது... இன்னும் கவிதை கதை புனைகிற மனோபாவம் உள்ள நபர்களுக்கு இவ்வகை உணர்வுகள் வெறும் வாய்க்கு கிடைத்த அவல் மாதிரி .....

தொடரும்...

அன்றாட நிகழ்வு..

2011-07-28T10:05:00.000-07:00

ஏதாவது மொபெடோ

பைக்கோ அவ்வப்போது

கால்களில் மோதி

அங்கும் இங்குமாக

காயங்கள் நிகழ்ந்த

வண்ணமே உள்ளன..

சைக்கிள் ஸ்டாண்டில்

என் வண்டியை

போட்டுவிட்டு வருகையில்

பக்கம் நின்றிருக்கிற

ஏதாவது வாகனம்

அதன் கூரிய பாகத்தில்

என் கால்களை கீறி

விடுகின்றன..மேல்தோல்

பிய்ந்து ரத்தம் வராமல்

வெண்குஷ்டம் போல

எரிச்சலூட்டுகின்றன..

என்ன மருந்து தடவினாலும்

நான்கு நாட்கள்

ஓர் வலியுடன் இருந்துவிட்டுத்

தான் நகர்கின்றன காயங்கள்..

அப்படி காயப்படுத்துகிற

வாகனங்கள் மீது உடனடியாக

ஓர் எரிச்சல்... அதுபோக

அதன் உரிமையாளன் மீது

ஓர் மகா எரிச்சல்...

ஒழுக்கமில்லாமல் அவன்

நிறுத்தி இருப்பதாக

வாதாடும் மனது மெளனமாக..!

எனது அஜாக்கிரதை குறித்தோ

அனாவசியமான அவசரம் குறித்தோ

ஒருமுறை கூட என்னை நான்

கண்டித்துக்கொண்ட ஞாபகமே இல்லை...

என் வண்டியை

வெளியே எடுத்து வருகையில்

என் வண்டியே என்னை

காயப்படுத்துகிற சந்தர்ப்பங்களும்

நிகழும்...

அப்போது மட்டும் என் வண்டியை

கண்டபடிக்கு திட்டி விட்டு

மன்னிப்பும் கேட்டுவிட்டு

வீடு திரும்பிக்கொண்டிருப்பேன்...!!

சுந்தரவடிவேலு..

ஸ்கிரிப்ளிங்..??

2011-07-20T09:39:00.000-07:00

என் கோபங்கள் எல்லாம்
சாது மிரண்டால் ரகம்...
அவனா இவன்
என்று ஆச்சர்யப்பட
வைப்பவை..
புது ரத்தம் ஊறிய
மெருகில் சோபை
தட்டி விடும் எனக்கு..
மேற்கொண்டும் இதே
கோபங்களை என்
எதார்த்த தன்மையாக
மாற்றி அமைக்கலாமே என்கிற
சபலம் துளிர்க்கும்...
ஆனால் இயல்பான
தன்மை அந்த
சபலத்தை வேரறுக்கும்...

ரௌத்ரமும் காமம்
போல தான்...
காமம்
ரகசியமாக
வீரியம் காண்பிக்கும்..
ரௌதரம்
பகிரங்கமான
வீரியங்காட்டும்...

அதனதன்
தன்மையில் இரண்டுமே
வடிகால் தேடுபவை..
அவைகளின்
தேடல் முடிந்த
பிறகான
அமைதியும் ஆனந்தமும்
அலாதியானவை..

என்னவோ சொல்ல
ஆரம்பித்து எதிலோ
முடிக்கிற எனது
கவிதைகள் அநேகமுண்டு..
இதுவும் அவைகளில் அடக்கம்..!!

ரூம் போட்டு யோசிப்பாங்களோ??

2011-07-14T09:26:00.000-07:00

குழந்தையின் மலச்சிக்கல்

நினைக்கையில் நமக்கு

வயிற்றில் பிடுங்கும்..

இசி வெளி வர

அவள் முக்குவதைப்

பார்க்கையில் நமக்கு

அழுகை வரும்...

ஆயி போய் மூன்று

நாட்கள் ஆகியிருக்க...

இன்றைக்கு கண்டிப்பாக

டாக்டரைப் பார்த்தாக வேண்டும்..

இதுக்குப்போய் டாக்டரா

என்று குலவை பாடுகிற

பெரிசுகள்..

ஆசனவாயில் புளிக் கோலினைத்

திணிக்க சொல்கிற சிலர்..

சோப்பு நீர் கரைசல் கொடுக்க

சொல்லி சிலர்..

பழம் காய்கறி கீரை

அன்றாட உணவில் சேர்த்து

வந்தால் போதும்... சிலர்!!

இவை எதனையும்

செய்யாமல் குழந்தை

நிபுணரிடம் சென்றோம்..

ஊசி போட யத்தனித்த

டாக்டரிடம்

பேய் கதறல் என் மகள்..

அழுத கையோடு

மூன்று நாள் இசியையும்

டாக்டர் அறையிலேயே

பீய்ச்சி அடித்துவிட்டாள்..

ஊசியை புறக்கணித்து

விடுவார்களோ என்கிற

பயம் டாக்டரிடம்...

ஆனாலும் இனி அதற்கான

தேவை இல்லை

என்பதும்

அவருக்குத்தெரிகிறது...

போட்டால் அசிங்கம்

என்பதும் புரிகிறது...

குழந்தையை எடுத்துக்

கொண்டு வெளிய வந்த

எங்களிடம் --

கம்பவுண்டர் நெருங்கி

பீஸ் கேட்கிறார்..

எதற்கென்று வினவிய

எங்களிடம் சொல்கிறார்:

--குழந்தையை

பயமுறுத்தி மலச்சிக்கலைப்

போக்குவதும் ஒருவித

சிகிச்சை முறை..'

jagi vasudev's speech on female fertility

2011-07-05T10:29:00.000-07:00

திரு ஜக்கி வாசுதேவ் அவர்களின் உன்னதமான உரையினை கேட்பீராக...

நன்றி..

http://youtu.be/LFPxRAT7tSo

கேட்கிற எவரும் கசிந்துருகக்கூடும்..

அன்பு

சுந்தரவடிவேலு..

மனிதனை சீரழிக்கிற கோவில்கள்..

2011-07-05T02:46:00.000-07:00

கோவில்களுக்கு போகாமல் இருந்தாலே சாமிகள் நம்மைக் காப்பாற்றும் ... வீடு தேடி வந்தாவது...ஆனால் பிரார்த்திக்க என்று கோவில்களுக்குள் நுழைந்து சாமிகளைத்தவிர்த்து , ஆண்கள் பெண்களையும் , பெண்கள் ஆண்களையும் காதலுடனும் காமத்துடனும் .. பார்வைகளைப் பரிமாறிக் கொள்வதும் வாய் விட்டுபபேசிக் கொள்வதும்... உண்மையாகவே பிரார்த்திக்கலாம் என்று வருகிற ஓர் பக்தனைக்கூட நிலை தடுமாற செய்கிறது..அந்த பக்தன் கூட நாளடைவில் புத்தி மாறி.. பக்தி மாறி, பூங்காவாக பாவித்து கோவில்களுக்குள் அலைய விழைகிறான்..
அடிப்படை ஒழுக்கங்களை இழந்து, எந்த பிராந்தியத்தில் என்ன உணர்வுடன் இருக்க வேண்டும் என்கிற சாதாரண தன்மைகளை கூட பொலிவிழக்க செய்து ஓர் ஐந்தறிவு ஜீவன் போல உலவி வருகிறான் மனிதன் என்பது வேதனையும் வெட்கமும் கொள்ள வேண்டிய விஷயங்கள்....அமைதியோடும் ஆனந்தத்தோடும் மெளனமாக அமர்ந்து தியானம் செய்கிற ஓர் தன்மையை ஒவ்வொரு நபருக்கும் பயிற்றுவிப்பதே இப்போதைய இந்தியாவின் பக்தி மார்க்கத் தேவை...
கோவில்களை நிறுவி கூட்டங்களை சேர்த்து பிரதோஷம் அம்மாவாசை பௌர்ணமி தேய்பிறை அஷ்டமி .. இன்னபிற விசேஷங்களை அனுஷ்டிப்பதென்பது , மனிதனின் வக்கிர புத்திகளுக்கு தீனி போடுகிற சமாச்சாரங்கள் ஆகும்.--இவைகளைத் தவிர்க்கும் பட்சத்தில்...கோவில்கள் வெறிச்சோடிக் கிடக்கும், வேதமறிந்த குருக்கள் புவாவுக்கு தகிடதத்தோம் போடவேண்டி வரும்...ஆனால் பொது மனித குலங்களின் ஒழுக்கம் மேலோங்கி விடும்...ஆனால்--எந்தக்காலத்திலும் இப்படி எல்லாம் இனி நடக்க வாய்ப்பே இல்லை என்பது திண்ணம்...ஆனால் இவ்விதம் நடக்கிற பட்சத்தில் திரேதயுகம் மறுபடி புதுப்பிக்கப்படும்...
ஆனால் கலியுகம்---- வசீகரிக்கிற நரகமாகி விட்டது எல்லாருக்கும்... இதனை விடுத்து எந்த சொர்க்கத்தை அணுகவும் எந்தப்பாமரனும், பணக்காரனும் தயார் நிலையில் இல்லை என்பது தான் நிதரிசனம்...

வி.சுந்தரவடிவேலு...

பர்த்டே..

2011-06-30T11:32:00.000-07:00

ஜூன் 30.. இன்றெனது பிறந்த நாள்...

நானும் நடிகை போல வருடம் மறைக்க முயல்கிறேன்..

இந்த மாதத்தின் கடைசி நாள்... ஏதேனும் பிறந்த நாளில் எழுத வேண்டும் என்கிற சோபை...

என் பிறந்த நாளினை அடையாளம் வைத்திருக்கிற ஓர் நான்கைந்து பேர்கள் எனக்கு வாழ்த்து தெரிவித்தனர்... சிலர், ஞாபகம் வைத்திருந்தாலுமே கூட, இவனுக்கெல்லாம் வாழ்த்து சொல்லி பெரிய மனுஷன் ஆக்கினா நம்ம கெளரவம் என்ன ஆவது என்கிற போக்கில்...

எது எவ்வாறாயினும் பிறந்த நாள் என்பது ஓர் அற்புத உணர்வை மனசெங்கிலும் வியாபிக்க வைக்கிறது என்பதில் மாற்றுக்கருத்துக்கு இடமில்லை..

சிறு பிராயம் தொட்டு இந்த நாற்பத்தி சொச்சம் வயசிலும் பிறந்த நாள் என்பது சிலிர்ப்பை நிகழ்த்தும் வல்லன்மை கொண்டுள்ளது எனில் மிகையன்று...

இன்றைய இருபத்திநாலு மணி நேரங்களுமே நான் பிறந்து கொண்டே இருப்பது போன்ற ஓர் பிரம்மை...

நான் பிறந்தது எந்த ஷணத்தில் என்கிற ஓர் த்ரில்லிங்...

பிறந்த நாளில் புதுத்துணி அணிந்த காலங்கள் மிக அற்புதம் நிரம்பியவை..

இன்றைய மனநிலையில் ஆயிரம் புதுத்துணிகள் என்னை அலங்கரிக்க தயார் நிலையில் இருந்தாலுமே கூட அன்றைய சிலிர்ப்பு மிஸ்ஸிங்...

ஒவ்வொரு வகை உணர்வில் பிறந்த நாள் கழிந்திருக்கிறது...

இந்தக்காலங்களில் வருகிற பிறந்த நாட்கள், என் ஆயுளை , அதன் எண்ணிக்கைகளை அதிகம் படுத்தி வருகிறதென்கிற அனாவசியமான சிறுபிள்ளைத்தனமான புளகாங்கிதம்...

இந்தக்கால சூழலில் ஒவ்வொரு வருடத்தைக் கடப்பதென்பதும் ஓர் பெரிய சாதனை போல மாயை ஏற்பட்டு வருவது வினோதமே...

விஷ் யு ய ஹாப்பி பர்த்டே டூ மீ......

இப்படி சுயமாக வாழ்த்திக்கொண்ட ஒரு நபரை அடையாளம் காட்ட எந்த வரலாறும் இல்லை...

அவன் இவன்.. விமரிசனம்

2011-06-27T11:16:00.000-07:00

விண்ணை தாண்டி வருவாயா படத்திற்கு பிறகு திரை அரங்கு சென்று பார்த்த படம், அவன் இவன்..

பாலா படம் .. என்கிற ஒரே நம்பிக்கையில் சென்று பார்த்தால், மிக கேவலமாக இருந்தது படம்..

அருவருப்பான வசனங்கள்... அசூயை கொள்ள வைக்கிற காட்சிகள்...

சம்பந்தமே இல்லாமல், காரெக்டர்களை உள்ளே நுழைத்து .. அவர்களை உதைத்து இம்சிக்கிற காட்சிகள்... உதாரணமாக அந்த மாடுகள் சம்பந்தப்பட்ட திரைக்கதை சற்றும் ஒட்டாத ஒன்று...

அந்த வில்லனும் மனசில் நிற்காத ஒரு சாதாரண முக அமைப்புக்கொண்ட நபர்..

இந்த பாலா படத்தில் எப்பொழுது பார்த்தாலும் காவல்காரர்கள் மிக பலவீனர்களாகவும் கேணத்தனம் நிரம்பியவர்களாகவும், சண்டித்தனம் செய்பவர்களிடம் பயந்து நடுங்குபவர்களாகவுமே சித்தரிக்கப்படுவது ஆரோகியமற்ற ஒரு போக்கு...அது என்ன புத்தி சாலித்தனம் என்று பாலா நினைத்தாரோ அந்த கடவுளுக்கே வெளிச்சம்...

முந்தைய பிதாமகன், நான் கடவுள் படங்கள் எல்லாம் சற்று ரசிக்கவும் பாராட்டவும் உகந்தவைகளாக இருந்தன.. ஆனால், இந்தப்படம் பொதுக்கக்கூசுக்குள் பிரவேசித்து வந்த ஓர் தாங்கொணா அருவருப்பை ஏற்படுத்திவிட்டது...

உதாரணமாக ஒரு அருவருப்பான வசனத்தை கவனியுங்கள்.. :

விஷாலை தேடி பெண் போலீஸ் வருகிறது..

தன் வாக்கி தாக்கி தொலைந்து விட்டதாகவும், அதனை விஷால் தான் சுட்டு விட்டதாகவும் சந்தேகித்து வந்து கேட்கிறார் அந்த பெண் அதிகாரி..

விஷாலின் அம்மா அம்பிகா விஷாலை அழைக்கிறாள்..

டே வாடா இங்கே.. உனக்கு எப்ப பார்த்தாலும் திங்க, பேல .. திங்க . பேல ... இதே தான் வேலையா? என்று கேட்கிறாள்..

கழுவீட்டு வாடா. அப்படியே வராதே..---- அம்பிகா..

கழுவாம வரதுக்கு நான் என்ன உன் புருஷனா?---- விஷால்..

பிற்பாடு விஷால் சொல்கிறார்.. :

அம்மா. மாவு மாவா போகுதுமா..

அதனை கேட்ட அம்பிகா சொல்கிறார்:

போனா போகுது உட்றா. அதை வச்சு போலிசுக்கு தோசையா சுட்டு தர முடியும்?

--இதனை ஹாசியம் என்று நினைத்து அம்பிகா சிரிக்கிறார்.. பார்க்கிற ரசிகர்கள் அப்படி ஒன்றும் சிரித்ததாக தெரியவில்லை..

இப்படி ஒரு கேவலமான ஹாசியத்தை எப்படி பாலாவால் சிந்திக்க முடிந்தது.. இதனை சென்சார் போர்டு எப்படி அனுமதித்தது..??

பெற்ற தாயிடம் மகன் கேட்கிறான் ..

எம்மா நீ இந்த பிரா எல்லாம் போட்டுக்கறதே இல்லையா?

அம்மா சொல்கிறாள்:

இந்த வயசுல அதுக்குத்தான் இனி கொறச்சல்?

இவைகளில் எல்லாம் என்ன ஹாசியம் நாகரீகம் இருக்கிறது?.. காறித்தான் துப்பத்தோன்றுகிறது...

இதற்கெல்லாம் சப்பை கட்டு கட்டி குமுதமும் விகடனும் விமரிசித்து மதிப்பெண்கள் வேறு கொடுக்கிறது..

இதே அநியாயங்களையும் அனாகரீகங்களையும் மையப்படுத்தி, குப்பைதொட்டி , சுடுகாடு, .. என்று பாலா தொடர்வார் என்றால் இயல்பாகவே அவர் எல்லாராலும் தூக்கி எறியப்படுவார்..

எதார்த்தம் என்கிற போர்வையில் இப்படி அசிங்கங்களையும் ஆபாசங்களையும் வன்முறைகளையும் வெளிச்ச்சமாக்கியே காண்பித்து கொண்டு இருப்பாரே யானால் ... பாலா இயல்பாகவே காணாமல் போய் விடுவார்...

இப்படி ஒரு அண்ணன் தம்பி.. இவர்களை காதலிப்பதோ அழகழகான கதாநாயகிகள்... கக்கூஸ் கழுவுவது போன்ற கதாநாயகர்களை சித்தரித்து விட்டு அவர்களுக்கு கல்லூரி செல்கிற அழகுப் பெண்களை காதலிகளாக நியமித்திருப்பது .. எதார்த்தமில்லை, அருவருப்பு...

மனசில் பதியாத டப்பா பாடல்கள், பின்னணி இசை...

இளையராஜாவின் வாரிசாகவே தோன்றவில்லை யுவன் ஷங்கர்..

புலிக்கு பிறந்த பூனை போல இருக்கிறது இசையும் பாடல்களும்..

வீட்டிற்கு வந்து குளித்தே ஆக வேண்டும் போல ஓர் நாற்ற உணர்வு மனசெங்கிலும்...

சில நேரங்களில்...

2011-06-23T05:14:00.000-07:00

சற்று நேரம்

பேரம் பேசப்பட்டாலும்

விலை போகின்றன

நெல்லிக்காய்கள்...

நீண்ட நேர

பேரத்திலும்

கட்டுபடியாகாத

விலை காரணமாக

குப்பை தொட்டிக்கு

போகின்றன

அழுகிய ஆப்பிள்கள்..

ஒட்டு மீசை முறுக்கப்படுகிறது...

2011-06-17T08:35:00.000-07:00

எந்த நண்பனையும்

முழுமையாக திருப்தி

கொள்ள முடியவில்லை...

-என் நண்பர்களுக்கு

நானும் இதே போல தான்

அதிருப்தியானவனாகவே

புரிபடுவேன்...?

-ஒருக்கால்

என் போல மற்ற என்

நண்பர்கள் இப்படி

ஏடாகூடமாகவெல்லாம்

அனுமானிக்க மாட்டார்கள்

என்றே தோன்றுகிறது...

எது எவ்வாறாயினும்

என் அனுமானங்களை

கொட்டியாக வேண்டிய

நிர்ப்பந்தம் எனக்கு...!

-இவ்விதம் ஓர் சிந்தனை

வந்தான பிற்பாடு

இதனை ஓரங்கட்டிவிட்டு

மாற்று சிந்தனைகளை

கவிதையாக்கினேனே யானால்

இந்த சிந்தனை

அனாமதேயமாக என்னுள்

அரற்றிக்கொண்டே கிடக்கும்...

தவறோ சரியோ

சிந்தித்தவற்றை

எழுதித்தீர்க்கவில்லை என்றால்

குப்பை தொட்டி போல

நாறத்துவங்கி விடும் மனசு...

என் ரசனைகள் புரியாமல்

தடுமாறுகிற நண்பர்கள்,

புரிந்து பாராட்டுகிற நண்பர்கள்

புரிந்தும் பாராட்ட மனமற்ற நண்பர்கள்

புரியாமலே கூட பாராட்டி விடுகிற நண்பர்கள்...

இவ்வளவு வகையறா

நண்பர்கள் எனக்கு இருப்பதே

என் அதிர்ஷ்டம் என்கிற

சந்தோஷம் ஒரு புறம்...

அவர்களது தன்மைகளை

விமரிசிக்க நேர்கிற சங்கடம்

மறுபுறம்...

முதற்கண் எனக்கே

என் ரசனைகள் குறித்த

தெளிவான பார்வை இல்லை

என்கிற பரம ரகசியத்தை{?}

உடைபட செய்கிறேன்...

இந்த லட்சணத்தில்

நண்பர்களை எதற்கு

வம்புக்கு இழுக்க வேண்டும்

என்பது தான்

இந்தக்கவிதையின்

கேனத்தனம்...

பலவீனமான சபலங்கள்..

2011-06-09T11:07:00.000-07:00

ஆபாசங்களை மிகவும்

ரசிக்கிற வியாதி மாதிரி

கேவலமான வியாதி

வேறொன்று இல்லை...

ஓர் பிரத்தியேகமான

பிராயத்தில் தவிர்க்க

அசாத்யமாகி விடுகிறது

அநேகம் பேர்களுக்கு..

இயல்பாகவே சபலங்களின்

பக்கம் சாய்ந்து .. மீள்வதற்கு

அதிக நாட்களாகி விடுகிறது..

அல்லது மீள்வதே இயலாத

கருமமாகி விடுகிறது..

மலரினும் மெல்லிய காமம்

முள்ளாய் கீறியும்

நெருப்பாய் சுட்டும் கூட

அதன் வசீகரம் வதங்கிப்போவதில்லை..

எந்த வீழ்ச்சியும் அனாவசியமாகி

விடுகிறது காமம் மய்யப்படுகையில்...

குற்ற உணர்ச்சிகளும் , தர்ம சங்கடங்களும்

தன் பங்கிற்கு குறுக்கீடுகள் செய்தாலும்

வேசி மார்பில் புதைந்து விடுகிறது

எல்லா நல்லவைகளும்...

இந்த ரசாயனம் தன்வசம்

என்கையில் ரகசியமாக

ரசித்து விட முடிகிறது

சுலபத்தில்...

இதே ரசாயனம்

பிறர் வசம் கண்டால்

மாத்திரம்

கோபம் கொப்பளிக்கிறது

அநியாயமாகப் படுகிறது...

சபலங்கள் அடையாளப்படாத

வரைக்கும் மிகவும் அன்யோன்யமானது..

பிறர் அடையாளம் கண்டுவிட்டாலோ

அதனை சொல்லி விட்டாலோ

வெட்கமும் வேதனையும் சொல்லி மாளாது...

2011-05-25T09:59:00.000-07:00

இனிய நண்பர்களுக்கு...

சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவ் அவர்களை நீங்கள் அனைவரும் அறிந்திருக்கக்கூடும்... அவரது மேற்பார்வையிலும், அறிவுறுத்தலின் படியும் ஈஷா யோகா மையம் சில உணவு பண்டங்களை வெளியிடுகிறது..

ரசாயனக் கலவைகளோ , பிற செய்கை தன்மைகளோ அதாவது preservatives போன்ற தீங்கு விளைவிக்கிற நச்சுப் பொருள்களோ அறவே அற்று இயற்கை முறையில் அதாவது organic முறையில் அவர்களே பயிரிட்டு தூய்மையின் இலக்கணம் வழுவாமல் மிகத்தரமான ராகி மாவு, சோளம் மாவு, அடை தோசை மாவு, கம்பு மாவு, கம்பங்கூழ் மாவு, மற்றும் இட்லி சாம்பார் பொடி வகைகள்,

தானியங்களில் செய்யப்பட பிஸ்கட்டுகள், சுக்கு காபி மற்றும் தரமான தேன் போன்ற உணவு பொருட்களை தயார் செய்து நம் உடலுக்கும் மனசுக்கும் பரமானந்தத்தை அளித்து வருகிறார்கள்...

அந்தப் பொருட்கள் அனைத்தையும் பொதுமக்களுக்கு வழங்கும் நோக்கில் அதற்கான விநியோகிக்கிற உரிய்மையை நான் பெற்றுள்ளேன் என்பதை தெரிவிக்க மிகவும் மகிழ்கிறேன்....

தயை கூர்ந்து தங்களுக்கு தேவையான பொருட்களை கீழ்கண்ட எனது செல்போனுக்கு தொடர்பு கொள்வீர்களாக..

93621 41118 மற்றும்

என் அனாமதேய கவிதை ஒன்று....

2011-05-25T09:44:00.000-07:00

வண்டு தானே

பூவைக்குடையும்?...

என் நெஞ்சை

பூ இங்கு குடைகிறதே ...

சுகமானதே

இந்த முரண்கள்..

புது ஸ்வரமானதே

எந்தன் முணகல்....

புல்நுனி பனித்துளி

காற்றில் சிதறும்

உன் விழிகளின் வீச்சிலோ

பாறை சிதறும்...

ரத்தின சுருக்கமாய்

உன் இடை இருக்கும்

ரொம்பவே பேசிடும்

உன் மார்புகளும்...

வாய் வெடிக்கப்

பேசுபவன் நான்

எப்பொழுதும்...ஆனால்

வார்த்தைகள் வரவில்லையே

உன்னைக்கண்டதும்...

--சினிமா பாட்டெழுதுகிற சிறு முயற்சி... எழுத எழுத என்னவோ வைரமுத்து, வாலி போல ஆகி விட்டதான உணர்ச்சி... இப்படி கிறுக்கிக் கிழித்துப்போட்ட கவிதைகள் ஏராளம் உண்டு... அப்படி கிழித்துப்போட்ட சில ஞாபகங்களை இன்று பிளாகில் ஒட்ட வைத்து சிலிர்த்துக்கொள்வதில் ஓர் அல்ப ஆத்மதிருப்தி..

--இதற்கு மெட்டுப்போடவோ, இட்டுக்கட்டி பாடவோ இளையராஜாவும் ரஹ்மானும் வரப்போவதில்லை என்பது தெரியும்... ஆனபோதிலும் என்ன, படிக்கிற நாமாவது ராகமாக பாடிப்பார்ப்போமா??

மாறி மாறி தோற்றமளிப்பவை..

2011-05-24T02:27:00.000-07:00

என் அஜாக்கிரதையான

தன்மை, மிகுந்த எச்சரிக்கை

உணர்ச்சியோடு

இருப்பதாகத்தோன்றும்....

என் யதார்த்தமான

தன்மை,

திட்டம் தீட்டி

செயல்படுவதாகத்

தோன்றும்...

என் வளைந்து கொடுக்கிற

தன்மை, மிகவும்

நான் இறுகிக்கிடபபதாகத்

தோன்றக்கூடும்...

பரமானந்தத்தில்

நான் கதறி கண்ணீர்

சிந்துவது

ஏதோ சோகங்களுக்காக

அழுவதாகத்தோன்றும்....

இவ்விதம் எனது

எல்லா மன உணர்வுகளையும்

மாற்றி பிரதிபலித்துக்

காண்பிக்கிற என் முகம்,

என்னை பயித்தியக்காரன்

போல தோன்ற வைக்குமோ??

சுந்தரவடிவேலு...

my SEEMS TO BE's......

2011-05-22T11:12:00.000-07:00

my carelessness
seems to be "very precaution"...

my casualness
seems to be "very well planned"...

my flexibility
seems to be "extremely rigid"

my tears in ecstasy
seems to be "crying due to agonies"...

every senses of my different reflections
seems to be that "I m mentally ill??"
lol......

v.sundaravadivelu.

கிறுக்கல்கள்....

2011-05-08T10:15:00.000-07:00

என் மௌனம் பூக்கள் போன்றவை... மணக்குமோ என்னவோ தெரியாது, உத்திரவாதமாக நாறாது....ஆனால் பேசினாலோ வாய்க்கும் உத்திரவாதம் இல்லை, வார்த்தைகளுக்கும் இல்லை.. எல்லாம் ஒரு சேர நாறக்கூடும்....

இயல்பான மௌனங்கள் வலிமை நிரம்பியது.., ஆனால் விரதம் சார்ந்த மௌனங்கள் செயற்கையான எரிச்சல் ஊட்டுபவை...காறிய சளியை வாய்க்குள்ளேயே வைத்துக்கொண்டு துப்புவதற்கான சந்தர்ப்பமே வாய்க்காமல், மறுபடி நீர்த்துப்போய் வேண்டா வெறுப்பாக விழுங்கி விட வேண்டிய அவஸ்தைகள் விரத மௌனங்கள்.... ஆனால் நினைத்ததை ஆனந்தமாகப்பேசி , தேவையற்றதை தவிர்த்து பேசவே பிடிக்காமல் மௌனிக்கிற மௌனம் தான் யதார்த்தமானது.., அவஸ்தையற்றது...

இப்படி ஒரு கருத்து சமுதாயத்திற்கு சொல்லி ஆகவேண்டிய கட்டாயம் எதுவும் இல்லை... என்னவோ எதையேனும் அவ்வப்போது முணு முணுக்கப்பிடிப்பது போல எதையேனும் கிறுக்கவும் பிடிக்கிறது...slate கிடைக்கப்பெற்றதும் கிறுக்குகிற குழந்தை போல, பேப்பர் பேனா கிடைத்ததும் எழுதாமல் இருக்கவே முடியாத ஒரு வெறி போல .. ப்லோகினை திறந்ததும் கைகள் பரபரக்கின்றன... அர்த்தமாகவோ அனர்த்தமாகவோ எதையோ உளறிக்கிறுக்கி விடுகிற ஒரு சுகம் ... அலாதியானது...!!

சாய்பாபாவின் ஆத்மா...

2011-04-24T10:04:00.000-07:00

தன் உடன் பிறந்த சகோதர சகோதரிகளுக்கே உதவ யோசித்தும், யோசித்து மறுத்தும் வருகிற மனோபாவத்தில் வாழ்ந்து வருகிற சிறுமை நிரம்பியவர்கள் நாம்...

ஆனால், சமூக சேவைகளை தனது உயிர்மூச்சாக சுவாசித்து வாழ்ந்து வந்த சத்ய சாய்பாபா அவர்கள் இப்பூவுலகை விட்டு சென்று விட்டார் என்பது மனவேதனைகளையும் தாங்கொணா துயர்களையும் மனசில் பதிய வைத்து விட்டது என்பதில் எந்த விதமான சந்தேகங்களும் இல்லை..

இப்படி ஓர் லக்ஷ்ய புருஷன் இனி இந்தப்பூ உலகிற்கு கிடைப்பாரா என்பது துயர் நிரம்பிய கேள்வியாகும்... ஏதேனும் பம்மாத்து பண்ணி , அந்த இருக்கையில் மற்றொரு நபர் அமரக்கூடும்...நான் தான் சாய்பாபாவின் மறுபிறவி என்று ஓர் டுபாக்கூர் விடக்கூடும், அதனை செல்லுபடி கூட செய்துவிடுவார்கள்..

ஆனால் அந்த நபர் இவர் போல ஓர் கருணை வள்ளலாக இருப்பாரா, மக்கள் சேவையில் திளைப்பாரா என்பதெல்லாம் மில்லியன் டாலர் கேள்விகள்...

சுயநலம் மாத்திரமே எங்கெங்கிலும் ஏகோபித்து படர்ந்து கிடக்கிற இந்தப்ப்ரபஞ்சத்தில் , தயாள சிந்தனைகள் கடுகளவு கூட எவர் வசமும் துளிர்ப்பதில்லை என்பதோடு, அவ்விதம் சாதிப்பவர்களைக்கூட தடுத்து நிறுத்தி சாதிப்பவர்கள் தான் இந்த எதார்த்த உலகில் இருந்து வருகின்றனர்..

சாய்பாபா போலவே பிறர்க்கு கொடுத்து உதவும் மனப்பாங்கும், அதனை வழி நடத்தவும் இனி நபர்கள் முளைக்க வேண்டுமானால், அது அந்த சாய் பாபாவின் ஆத்மா மாத்திரமே செயல் படுத்தக்கூடிய ஒன்றென்றே தோன்றுகிறது...

சாய்பாபாவின் ஆத்மா...

எண்ணுதல் நல்லது வேண்டும்...

2011-04-18T10:26:00.000-07:00

வாழ்க்கை மாயை என்கிற பிரக்ஞை அதீதம் பேர்களுக்கு இருப்பதாகத் தெரியவில்லை... சகலமும் சாஸ்வதம் என்கிற தன்னம்பிக்கைகளை வரவேற்போம்... ஆனால் ஐநூறு ஆண்டுகள் வாழ்வோம் என்பதான தன்மையில் மிகப்பலரும் , இந்த வாழ்க்கை குறித்தும் அதனை அனுபவிப்பது குறித்தும் பகீரதப் பிரயத்தனங்களோடு செயல் படுவதை பார்த்தால், பெரிய ஹாஸ்யமாகவும் அதே சமயத்தில் சற்று எரிச்சலாகவும் கூட உணர நேர்கிறது..

தானும் தன சந்ததிகளும் எந்த சிரமங்களும் அற்று இந்த உலக வாழ்வை உன்னதமாகவும் ஆனந்தமாகவும் வாழ்ந்து விட வேண்டும் என்கிற வேட்கை தான் பலரிடம் காணப்படுகிறதே அன்றி, மற்ற சம்பந்தமில்லாத நபர்களும் அதே தன்மையில் லயிக்க வேண்டும் என்கிற ஆசைகளோ ஆர்வங்களோ எவர்வசமும் உள்ளதாக நினைக்க முடியவில்லை...

பொது நலம் குறித்தும், பிறரும் ஆனந்தம் அடைய வேண்டும் என்கிற மேலான எண்ணங்களும் ஓர் மனிதனுக்கு இயல்பாக வளர்வதே அந்த சமுதாயம் நாகரீகமாகவும் ஆரோக்யமாகவும் வாழ்வதற்கான சாத்யக்கூறுகள் கொண்டவை என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை...

அதுவன்றி தன் மகனும் பேரனும் மாத்திரமே சொகுசு கார்களில் பவனி வரவேண்டும் என்றும், பக்கத்து வீட்டுக்காரன் பஞ்சரான சைக்கிளை தள்ளிக்கொண்டு போக வேண்டும் என்று கருதுவது கேவலமான மற்றும் சகிக்கவொண்ணா மனோபாவம் ஆகும்...

தான் பெற்ற இன்பம் இவ்வையகமும் பெற வேண்டும் என்கிற மேலான போக்கு காணப்பட வேண்டும்... தன் கக்கூஸை மாத்திரம் டைல்ஸ் ஒட்டி அழகு பார்க்கிற மனசு, பொதுக் கக்கூஸில், பெண்குறி குறித்த ஆபாச சித்திரங்களை வரைந்தும் , படிப்பவர்கள் முகம் சுழிக்கும் வண்ணம் விளக்கங்கள் தந்தும் கொண்டாடி கூத்தடிப்பது பொறுக்கித்தனத்தின் உச்சம் மற்றும் தண்டனைக்கு உரிய போக்கும் ஆகும்...